Το Μεγάλο Σορτάρισμα – The Big Short (2015)

Ένα αποτέλεσμα μεταξύ διάλεξης για οικονομικά που δεν επέλεξες και ταινίας που θέλεις να δεις αλλά έχασες το πρώτο τέταρτο και δεν καταλαβαίνεις τίποτε

 ★★★½☆ 

Σκηνοθεσία: Adam McKay
Σενάριο: Adam McKay, Michael Lewis (βασισμένο στο βιβλίο του), Charles Randolph
Πρωταγωνιστούν: Brad Pitt, Steve Carrell, Christian Bale
Διάρκεια: 131’
Χώρα: ΗΠΑ
Διανομή: UIP

tbs_1-sht_teaserΤο «μεγάλο σορτάρισμα» είναι ένα film που θα ευχαριστηθούν κυρίως οι θεατές με έφεση στα οικονομικά, καθώς εξιστορεί τα γεγονότα που συνέβησαν μεταξύ 2005-2008 στην αγορά των στεγαστικών δανείων στην Αμερική και οδήγησαν στο τεράστιο οικονομικό σκάνδαλο με τις τράπεζες σε όλον τον κόσμο, αφήνοντας εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπων στις ΗΠΑ χωρίς δουλειά και κατοικία. Η ταινία βασίζεται στο ομώνυμο βιβλίο του Michael Lewis.

Ο Adam McKay μας δίνει τις ιστορίες των ανθρώπων που είδαν την οικονομική φούσκα να δημιουργείται και είτε προσπάθησαν να βγάλουν κέρδος από αυτήν είτε προσπάθησαν να μην είναι κοντά της όταν σκάσει. Οι τέσσερις μεγάλοι πρωταγωνιστές είναι αυτοί που βοηθούν το έργο με τις ερμηνείες τους καθώς το (αν μη τι άλλο δύσκολο) «υλικό» με το οποίο καταπιάνεται ο σκηνοθέτης/σεναριογράφος, όπως είπαμε πριν, δεν είναι το ίδιο ενδιαφέρον για όλους τους ανθρώπους.

Γενικά όλοι οι χαρακτήρες είναι κατεστραμμένοι. Όλοι έχουν αναρίθμητα ψυχολογικά λόγω άγχους αλλά και λόγω προσωπικών προβλημάτων που έχουν επιδεινωθεί από το stress της δουλειάς τους. Χειρότεροι απ’ όλους, ο Steve Carell, ο οποίος παρότι κωμικός ηθοποιός πλάθει άψογα τον χαρακτήρα του αντιεξουσιαστή και πολέμιου της διαφθοράς της Wall Street, Mark Baum και ο Christian Bale, ως ο αντικοινωνικός -ως εκεί που δεν πάει- Michael Burry που χρειάζεται metal μουσική για να συγκεντρωθεί και περπατά ξυπόλητος στο γραφείο του. Πηγή των ψυχολογικών του να σημειωθεί πως είναι σε μεγάλο βαθμό και το γυάλινο μάτι του.

O Ryan Gosling ίσως να ξενερώσει τις θαυμάστριες του ως το απίστευτο λαμόγιο τραπεζίτης με το ψεύτικο μαύρισμα και την τεράστια ιδέα για τον εαυτό του ενώ την τετράδα συμπληρώνει ο Brad Pitt που συγκριτικά έχει λιγότερο χρόνο από τους υπολοίπους στον ρόλο του ενός πρώην τραπεζίτη που ξέφυγε απ’ όλους κι απ’ όλα για να κάνει τα δικά του.
Ιδιαιτέρως καλή και συγκινητική, βγάζοντας αληθινό ενδιαφέρον για τον σύζυγό της, η Marisa Tomei που χαραμίζεται σε ελάχιστες σκηνές μέσα στο film δίπλα στον Carell.

Προσωπικά χάθηκα στους οικονομικούς όρους. Σε κάποιο σημείο παραδόθηκα και δεν μπορούσα να παρακολουθήσω. Είχα λίγη βοήθεια από τον Gosling, ο οποίος σπάει τον «τέταρτο τοίχο» και μιλά στους θεατές καθώς αναλαμβάνει να μας εξηγεί κάποιους από τους όρους που χρησιμοποιούν άψογα (σαν να είναι αυτό το επαγγελμά τους) οι ηθοποιοί, κατα την διάρκεια της ταινίας. Σε αυτό τον βοηθούν οι Margot Robbie, που είδαμε στο «The Wolf Of Wall Street», η Selena Gomez που παίζει τον εαυτό της και μας εξηγεί τα ανεξήγητα από ένα τραπέζι ρουλέτας και ο Anthony Bourdain που μας μιλά από τον χώρο εργασίας του για τα απούλητα ψάρια.

Δεν το ευχαριστήθηκα. Παρά το ότι οι ερμηνείες ήταν καλές, έχει βγει ένα αποτέλεσμα μεταξύ διάλεξης για οικονομικά που δεν επέλεξες και κατ’ επέκταση δεν καταλαβαίνεις Χριστό και ταινίας που θέλεις να δεις αλλά έχασες το πρώτο τέταρτο και δεν καταλαβαίνεις τίποτε, επίσης.

Ο Λύκος της Γουόλ Στρητ όχι απλά κατασπάραξε το Μεγάλο Σορτάρισμα, το έκανε κομμάτια.

*Η βαθμολογία έγκειται κυρίως στον τομέα των ερμηνειών.

Χρήστος Σφιάτκος

Παιδί του lifestyle και του κινηματογράφου, ο Χρήστος περνάει τις μέρες και τις νύχτες του στην πόλη διαβάζοντας άπειρα ξένα περιοδικά (καθώς τα ελληνικά έχουν κλείσει), βλέποντας ταινίες, τουιτάροντας και κάνοντας (συνήθως) μεταμεσονύχτιους περιπάτους με τον σκύλο του στα σοκάκια και τα πάρκα των βορείων προαστίων.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ