Σινεμά σε επαρχία και νησιά: Ζητείται Ελπίς

Έχουμε ξεχάσει πως υπάρχει κινηματογράφος εκτός μεγαλουπόλεων

*Τα δικαιώματα της φωτογραφίας εξωφύλλου ανήκουν στην κ. Ιωάννα Σακελλαράκη 

 

Γράφει η Βαρβάρα Κοντονή και ο Παναγιώτης Μήτσικας

Εγχώριες παραγωγές που με το ζόρι συμπληρώνουν τα 500 εισιτήρια, πρωτιές στο box-officeμε αριθμούς που θα προκαλούσαν κλαυσίγελο πριν μερικά χρόνια, θεατές που έχουν –εδώ και καιρό- αφήσει τη μαγεία του σινεμά για το εύκολο, δωρεάν home entertainment. Όλα τα παραπάνω, διαμορφώνουν το ζοφερό τοπίο του ελληνικού κινηματογράφου στις μέρες μας. Τουλάχιστον όμως, υπάρχουν ακόμα αρκετές αίθουσες στην Ελλάδα, ώστε να μπορέσει ο καθένας να ξεφύγει για περίπου δύο ώρες από την πραγματικότητα, χάρη στο μαγικό αυτό μέσο. Είπαμε ο καθένας; Συγχωρέστε μας, παρασυρθήκαμε. Δε μιλούσαμε για το φιλμικό σκηνικό στην Ελλάδα. Αναφερθήκαμε στο αντίστοιχο αθηναϊκό. Διότι, εκτός κλεινού άστεως και Θεσσαλονίκης υπάρχουν προβολείς των οποίων οι λάμπες έχουν σιγήσει εδώ και χρόνια, «παράθυρα στον κόσμο»(κατά τον Andre Bazin) που έχουν σφιχτομανταλωθεί επ’αόριστον και φωτεινές επιγραφές που έχουν ξεθωριάσει –αντίθετα με την κινηματογραφική μνήμη των κατά τόπου κατοίκων.

Η πάσα αλήθεια είναι αυτή κι είναι λιτή, απέριττη και εκκωφαντική: μιλώντας για το σινεμά και τα προβλήματα του, εννοούμε, στην πραγματικότητα, μόνο αυτό των δύο μεγαλύτερων πόλεων. Αν κοιτάξουμε πιο ενδελεχώς, στην ουσία εξετάζουμε μόνο το αθηναϊκό σκηνικό, αφού ο ελλιπής αριθμός αιθουσών στη Θεσσαλονίκη σώζεται από τα Φεστιβάλ και τη δίψα των κατοίκων της συμπρωτεύουσας για καλό κινηματογράφο. Τι συμβαίνει όμως στην επαρχία και στα νησιά; Γιατί ο κάτοικος Γρεβενών, παραδείγματος χάρην, να μη μπορεί να δει μία ταινία στις αίθουσες; Ποιος είναι ο λόγος που ένας κάτοικος Πτολεμαϊδας «τα βάζει κάτω» για να δει αν βγαίνει οικονομικά ώστε να ταξιδέψει 30 χιλιόμετρα για να παρακολουθήσει μία –ενδεχομένως- καλή ταινία;

Πέρα από την εγκληματική αμέλεια της πολιτείας όμως –που, μη γελιόμαστε, δείχνει την ίδια αδιαφορία και για τον κινηματογράφο στην πρωτεύουσα- ίσως φταίει και η λογική που έχουν αναπτύξει οι «προνομιούχοι»: πως οι αστοί, έχουν μεγαλύτερες πολιτισμικές ανάγκες από τους επαρχιώτες.

Κι όμως. Κατά την περίοδο της «χρυσής εποχής» του ελληνικού κινηματογράφου μεταξύ ’60 και μέσα ’70, ο πλυθησμός της επαρχίας ήταν αυτός που συνέβαλε τα μέγιστα στην ενίσχυση της κινηματογραφικής παραγωγής, ενδυναμώνοντας εν γένει την ελληνική σινεματική εμπειρία, βοηθώντας παράλληλα στην δημιουργία μιας ακμάζουσας βιομηχανίας θεάματος.

Παρά το γεγονός πως η εισροή χρήματος στα ταμεία ως αποτέλεσμα των εκατομμυρίων εισιτηρίων που κόπηκαν-και κατέστησαν την Ελλάδα παγκόσμιο φαινόμενο στον συσχετισμό πληθυσμού/εισιτηρίου ανά άτομο-δεν μετουσιώθηκε σε υποστηρικτική βάση για την περαιτέρω εξέλιξη της περιορισμένης, έτσι κι αλλιώς, αγοράς της χώρας-τα περισσότερα από τα χρήματα κατέληξαν για την υποστήριξη τομέων του δημοσίου που δεν είχαν καμία σχέση με την κινηματογραφική βιομηχανία-εντούτοις, η λαχτάρα του κοινού για το μαγικό θέαμα της κινούμενης εικόνας παρέμεινε.

Αν και οι περιοδικές αυξομειώσεις στην προσέλκυση των θεατών στις αίθουσες, σίγουρα επέφεραν το δικό τους χτύπημα σε ότι αφορά στην φιλμική εμπειρία της Ελλάδας, οι ελπίδες για την διαφύλαξη και την ενθάρρυνσή του κινηματογράφου δεν έχουν πάψει, χάρη στην ακούραστη δράση, το πείσμα και την πίστη των απανταχού κινηματογραφικών λεσχών που εξακολουθούν να καλλιεργούν τον θαυμασμό και την αγάπη για την μοναδική ομορφιά της 7ης Τέχνης.

Η δουλειά των ακούραστων λεσχών είναι σημαντική και υψίστης σημασίας, καθότι το έργο που αναλαμβάνουν να επιτελέσουν δεν είναι διόλου εύκολο: οργάνωση προβολών, διεκδίκηση δικαιωμάτων, εξασφάλιση χώρου φιλοξενίας, προσέλκυση κοινού και επιλογή ταινιών, αποτελούν ένα μικρό μόνο μέρος των ενεργειών των λεσχών, που προσπαθούν να κρατήσουν την κινηματογραφική παρουσία ενεργή σε κάθε γωνιά της Ελλάδας.

Πολλές από τις κινηματογραφικές λέσχες της χώρας μοιράζονται μαζί μας τις δυσκολίες και την ιστορία πίσω από την δράση τους, ιστορίες που έχουν πολλά να πουν, μα κυρίως να αποδείξουν το ατόφιο μεράκι και την τεράστια συμβολή αυτών των ομάδων και αυτών των ανθρώπων στην διατήρηση της κινηματογραφικής παράδοσης.

Κινηματογραφική Λέσχη Θήρας (ιστοσελίδα)

kinimatografiki_leshi_6apr13
Η Κ.Λ.Θ. ιδρύθηκε στις 03-04-1992 και μετράει 23 χρόνια διαρκούς παρουσίας στα πολιτιστικά δρώμενα της Σαντορίνης.
Ο ρόλος της κινηματογραφικής λέσχης Θήρας είναι πολλαπλός με βασικούς άξονες: α) Την προώθηση της τέχνης του κινηματογράφου β) Την κινηματογραφική παιδεία των μελών και του συνόλου γ) Την συνεργασία με πολιτιστικά σωματεία δ) Την παρέμβαση σε συνολικότερα Πολιτιστικά και Αναπτυξιακά ζητήματα.

Η λέσχη επιθυμεί να αποτελεί την άλλη πρόταση στο εμπορικό σινεμά φέρνοντας σε επαφή το κοινό της Σαντορίνης με ένα σινεμά πιο εναλλακτικό, με ανεξάρτητες παραγωγές, ταινίες ευρωπαϊκές αλλά και από το φάσμα του παγκόσμιου κινηματογράφου.

Από την ίδρυσή της μέχρι και σήμερα, δραστηριοποιείται με ιδιαίτερη συνέπεια, με τακτική ροή προβολών ταινιών (18 -20 μεγάλου μήκους κάθε σαιζόν: Νοέμβρης – Απρίλης), προβολές των Φεστιβάλ Δράμας, προσκλήσεις σκηνοθετών, προσκλήσεις θεατρικών ομάδων, κουκλοθέατρου, μουσικές συναυλίες, γευστικά χάπενινγκ κ.α..

Πέραν αυτών, η ΚΛΘ διοργανώνει ειδικές προβολές και εκδηλώσεις σε συνεργασία με τον Δήμο Θήρας και άλλους φορείς σχετικά με πολιτισμικά, εκπαιδευτικά και περιβαλλοντικά ζητήματα.

Οι δυσκολίες που αντιμετωπίζει ο κινηματογράφος στην Σαντορίνη είναι πολλές, όπως το γεγονός πως δεν υπάρχουν πολλές επιλογές πέρα από το λεγόμενο εμπορικό σινεμά .

Το πρόβλημα του κιν/φου στη Σαντορίνη και δη της λέσχης είναι πω ς για να έχει οικονομική επάρκεια πρέπει να προσανατολίζεται στη προβολή ταινιών ευρείας αποδοχής και χαλαρού ύφους. Αυτό για τη λέσχη είναι ένα δύσκολο σημείο γιατί ο χαρακτήρας μας εξ’ορισμού είναι ταυτισμένος με μια θεματική- διαχρονικά επίκαιρη, βέβαια-που ακουμπά (ή σκοπεύει να ακουμπά) στον βαθύτερο ατομικό προβληματισμό. Ταινίες που αφορούν τις κοινωνικές ανισότητες, τις δυσκολίες των μειοψηφιών να ενταχτούν στο σύνολο, και την έλλειψη δημοκρατίας σε κάθε χώρο και σε κάθε τόπο απαρτίζουν το μεγαλύτερο μέρος του προγράμματος μας.

Καίριο πρόβλημα της ΚΛΘ είναι η εξεύρεση πόρων για αλλαγή του συστήματος προβολής. Προβάλλουμε μόνο κόπιες με αποτέλεσμα να περιορίζεται δραματικά η δυνατότητα επιλογών προβολής νέων ταινιών.

Σε ότι αφορά την προσέλευση του κόσμου στην λέσχη, διακρίνουμε τον γνωστό δισταγμό…για τις κουλτουριάρικες ταινίες…σινεφίλ , τον οποίο προσπαθούμε να διαλύσουμε με στροφή του ρεπερτορίου και σε ταινίες που έχουν απήχηση και συνδυάζουν καλλιτεχνική επιτυχία, αλλά και εμπορική απήχηση.

Την τελευταία πενταετία η ΚΛΘ αριθμεί κατά μέσο όρο 70 μέλη. Η ηλικιακή κατανομή των μελών καλύπτει το φάσμα 25 – 70, με την πλειονότητα των μελών να κυμαίνεται στα 30-50.

Από πλευρά τοπικής εξουσίας ο δήμος Θήρας παρακολουθεί τα πολιτιστικά τεκταινόμενα και στέκεται συχνά αρωγός αν και προσδοκούμε σε κάτι περισσότερο φέτος (συνδιοργάνωση 6ήμερου σεμιναρίου για τον κινηματογράφο – χορηγία για αγορά σύγχρονου προβολικού συστήματος).

Η διαδικασία για την επιλογή των ταινιών έχει ως εξής:

• Διαμόρφωση προγράμματος: Επιλέγονται ταινίες κοινωνικού προβληματισμού από όλο το φάσμα του Ευρωπαϊκού, Ελληνικού και Παγκόσμιου Κινηματογράφου, σχετικά πρόσφατες (2-3 ετών) μετά από σχετική έρευνα όσον αφορά το περιεχόμενο και τις κριτικές κοινού και κριτικών.

• Ενημέρωση-προβολή: Για την ενημέρωση των θεατών συντάσσονται και διανέμονται έντυπα προγράμματα, στέλνονται δελτία τύπου στα τοπικά ΜΜΕ και πριν από κάθε προβολή στέλνονται ενημερωτικά email στα μέλη και στους φίλους της ΚΛΘ και αναρτώνται αφίσες σχετικά με την ταινία. Επίσης υπάρχει διαρκής ενημέρωση της ιστοσελίδας της λέσχης www.kileth.gr με παρουσίαση των ταινιών.

• Οικονομικοί πόροι: Τα έσοδα της ΚΛΘ προέρχονται από τις συνδρομές των μελών και τα εισιτήρια. Συχνά δεν επαρκούν για την κάλυψη των λειτουργικών εξόδων της λέσχης (Ενοικίαση ταινιών, μεταφορικά ταινιών, λογιστής, προγράμματα, έκτακτες δαπάνες συντήρησης).

Δυστυχώς, λόγω της οικονομικής κρίσης, δεν υπήρξε ανταπόκριση στα αιτήματα οικονομικής χορηγίας κατά την τελευταία τριετία και η ΚΛΘ λειτουργεί προς το παρόν με ίδιους οικονομικούς πόρους. Μοναδικός χορηγός της ΚΛΘ παραμένει το Οινοποιείο Μπουτάρη – Θήρας με δωρεάν παραχώρηση του χώρου προβολών, του χώρου υποδοχής, την κάλυψη των λειτουργικών τους εξόδων και ευχαριστούμε θερμά την Διεύθυνση και το προσωπικό του Οινοποιείου Μπουτάρη για την ζεστή φιλοξενία και την υποστήριξη που τόσα χρόνια προσφέρει στην Κ.Λ.Θ.

Η προσφορά όλων είναι καθαρά εθελοντική, με μόνο κίνητρο την αγάπη για το σινεμά και την επιθυμία, η διαμονή στο νησί να μην μας κρατάει μακριά από τις καλές στιγμές της 7ης τέχνης.

Η θετική και ουσιαστική ανταπόκριση των μελών και των φίλων της ΚΛΘ μας οδηγεί στο να πιστεύουμε ότι, η ΚΛΘ έχει καθιερωθεί σαν ένας ζωντανός και δημιουργικός πολιτιστικός σύλλογος στο νησί της Σαντορίνης και μας ωθεί να συνεχίσουμε.

Κινηματογραφική Λέσχη Κω (ιστοσελίδα)

kos-orfeas
Η ΚΙ.ΛΕ.ΚΩ ιδρύθηκε το 1979 και η δράσεις της συνεχίζονται μέχρι σήμερα. Η ΚΙ.ΛΕ.ΚΩ είναι μέλος της Ομοσπονδίας Κινηματογραφικών Λεσχών Ελλάδας (ΟΚΛΕ) και εκτός από τις τακτικές της προβολές κάνει αφιερώματα, με πιο πρόσφατο το αφιέρωμα στον Νίκο Νικολαίδη, φιλοξενώντας κάθε χρόνο τα φεστιβάλ Θεσσαλονίκης και Δράμας.

Η ΚΙ.ΛΕ.ΚΩ προβάλλει κάθε Τρίτη βράδυ στον Χειμερινο Κινηματογράφο Ορφέα, ένα ιταλικό κτίριο σπάνιας ομορφιάς. Το νησί έχει έναν χειμερινό και έναν θερινό κινηματογράφο οι οποίοι λειτουργούν με την μορφή ΚΟΙΝ.Σ.ΕΠ, δηλαδή ως Κοινωνικές Συνεταιριστικές επιχειρήσεις.

Θετική εξέλιξη αποτελεί το γεγονός πως ο χειμερινός κινηματογράφος του νησιού ανακαινίσθηκε πλήρως, με κάποια επιδότηση, και λειτουργεί με τα τελευταία ψηφιακά συστήματα εικόνας και ήχου.

Κινηματογραφική Λέσχη Μονεμβασιάς

11349001_900981386641164_362791373_n
Τα πράγματα στην Μονεμβασιά είναι εξίσου δύσκολα, όπως και σε άλλες περιοχές της Ελλάδας.
Εμείς δεν προβάλουμε dvd αλλά χρησιμοποιούμε μπομπίνες. Εκ των πραγμάτων δεν μπορούμε να παίζουμε κάθε εβδομαδα, αλλά ανά 2-3 εβδομαδες και μόνο το σαββατοκύριακο.

Η λέσχη αποτελεί μια από τις δράσεις του συλλόγου Πολιτιστικές Διαδρομές με έδρα τη Μονεμβασιά. Τα μέλη του συλλόγου προσφέρουν εθελοντική εργασία στις προβολές και στην οργάνωση της λέσχης, τη συντήρηση του κτιρίου και του εξοπλισμού.
Οι προβολές μας πραγματοποιούνται σε ένα μικρό αμφιθέατρο 72 θέσεων, σε ένα παλιο δημοτικό σχολείο το οποίο πλέον δεν χρησιμοποιείται. Η αίθουσα διαθέτει καθίσματα κινηματογράφου, κλιματισμό, μπαρ, επαγγελματική μηχανή ποπ κορν, τουαλέτες, καθώς και μηχανή προβολών η οποία βρίσκεται σε ένα μικρό πατάρι.

Δυστυχώς οι προβολές μας περιορίζονται σε ταινίες παλαιότερων ετών-2012, 2013, 2014-καθότι οι ταινίες όσο πιο πρόσφατες, τόσο πιο ακριβές.

Κινηματογραφική Λέσχη Καλαμάτας (ιστοσελίδα)

kalamata2
Η Καλαμάτα είναι μια πόλη με έντονη παράδοση στο σινεμά, αφού από τις αρχές του 1900 μέχρι και το 1968 (όπου και σταμάτησε η δημιουργία νέων αιθουσών στην πόλη) λειτούργησαν στην πόλη 12 συνολικά χειμερινοί και θερινοί κινηματογράφοι. Η Μεσσηνιακή πρωτεύουσα ήταν από τις πρώτες πόλεις που διέθεταν κινηματογράφο, καθώς είχε πολλούς ξένους κατοίκους με εμπορικές δραστηριότητες που είχαν αναπτύξει στην περιοχή λόγω του λιμανιού. Ο πιο παλιός μάλιστα από τους κινηματογράφους ήταν ο Κήπος της Εδέμ, καθώς είναι καταγεγραμμένο πως είχε παίξει αμερικάνικο φιλμ το 1905.

Στην καρδιά της κινηματογραφική άνοιξης, το 1968, καταγράφηκαν 3,5 εκατομμύρια εισιτήρια στους μεσσηνιακούς κινηματογράφους, ενώ η έντονη παρουσία του κοινού καταγράφηκε και τις επόμενες δεκαετίες με ορόσημο την εμφάνιση της ιδιωτικής τηλεόρασης, και ήταν πολλαπλάσια σε σχέση με τα σημερινά δεδομένα.

Σήμερα στην περιοχή λειτουργεί μόνο ένας χειμερινός κινηματογράφος με εμπορικές επιλογές, που προσπαθεί να ικανοποιήσει το ενδιαφερόμενο κοινό. Στην διάθεση του υπάρχουν 2 ψηφιακοί προβολείς και μάλιστα ο ένας είναι 3d που αποτέλεσε μια μεγάλη επένδυση για την επιχείρηση στην περίοδο μετάβασης στη νέα ψηφιακή εποχή. Δυστυχώς πολλές ποιοτικές ταινίες και αρκετές ανεξάρτητες παραγωγές δεν καταφέρνουν να βρουν διανομή εδώ, ενώ την ίδια τύχη έχουν και οι εγχώριες, λιγότερο εμπορικές, δημιουργίες.

kalamata4

Για τον σκοπό αυτό συστήσαμε πριν τρία χρόνια τη Νέα Κινηματογραφική Λέσχη Καλαμάτας, μια αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία, με σημαντικότερο στόχο την διάδοση του ποιοτικού κινηματογράφου στο κοινό της πόλης. Επίμονη προσπάθειά μας είναι η προώθηση της κινηματογραφικής παιδείας ως μορφή τέχνης και η ενθάρρυνση της τοπικής κινηματογραφίας μέσω διαφόρων δραστηριοτήτων πέρα των προβολών, όπως την οργάνωση ταινιοθήκης και την διοργάνωση διαλέξεων, εργαστηρίων και φεστιβάλ. Πάνω απ’ όλα όμως θέλουμε να συναντήσουμε στην άτομα με παρόμοιες ανησυχίες και μαζί να διασκεδάσουμε, να ταξιδέψουμε, να ονειρευτούμε και να προβληματιστούμε με τον μοναδικό μαγικό τρόπο του κινηματογράφου.

Η λέσχη οργανώνει τακτικό πρόγραμμα θερινών και χειμερινών προβολών πάνω σε μια μηνιαία θεματική ενότητα, για παράδειγμα τα πιο πρόσφατα αφιερώματά της ήταν για τις δημιουργίες Στην εποχή της Κρίσης, για την Μουσική και τον Κινηματογράφο και για τις Ταινίες που αδικήθηκαν στα Όσκαρ. Όταν τέθηκε το ζήτημα του πώς θα επιλέγουμε τις ταινίες, δειλά – δειλά και πειραματικά, αποφασίσαμε κάθε μήνας να έχει ένα θέμα και κάθε θέμα να αποτελείται από ταινίες τελείως διαφορετικές μεταξύ τους, με διαφορετικά γεωγραφικά και χρονικά όρια, γεγονός που τελικά βρίσκει ανταπόκριση στον κόσμο, γιατί καλύπτει όλα τα γούστα και όλες τις ηλικίες, και δεν απευθύνεται μόνο σε μια μικρή ελιτίστικη ομάδα. Αυτή η πολυσυλλεκτικότητα που σέβεται το κοινό και την διαφορετικότητα των επιλογών, επιθυμούμε να μας χαρακτηρίζει και στο μέλλον.

Παράλληλα υπάρχουν ξεχωριστές δράσεις που διοργανώνουμε, όπως το Phonoscope Project, μια ειδική εκδήλωση με ελεύθερη είσοδο που πραγματοποιήθηκε το καλοκαίρι στην παραλία Καλαμάτας δίπλα από το κύμα, εκεί όπου προβλήθηκαν οι μικρού μήκους ταινίες του Polanski «Two Men And A Wardrobe» και «Le Gros Et Le Maigre» συνοδεία live πρωτότυπης μουσικής επένδυσης από τα συγκροτήματα Universe 217 και Superpuma.

Μεγάλο αντίκτυπο είχε και το Πανόραμα Ντοκιμαντέρ Καλαμάτας «Τεκμηρίωσις» που συνδιοργανώσαμε με άλλους φορείς της πόλης, όπως τον Πολιτιστικό Αντίλογο, το Καλλιτεχνικό Στέκι, και το Φεστιβάλ Μηδέν, προβάλλοντας για μια εβδομάδα 77 συνολικά πρόσφατα ελληνικά και ξένα ντοκιμαντέρ με παράλληλα workshops και συζητήσεις προσκεκλημένων δημιουργών με το κοινό.

Στην πόλη παρότι δυστυχώς δεν υπάρχουν δημοτικοί κινηματογράφοι και ακόμη και το δημοτικό θέατρο έχει παρακμάσει, δραστηριοποιούνται με μεγάλη επιτυχία ανεξάρτητοι ερασιτεχνικοί θεατρικοί και άλλοι φορείς με πολύ έντονη δράση, ενώ το Φεστιβάλ Μηδέν, μια καταπληκτική γιορτή της βιντεοδημιουργίας ξεκινά από εδώ κάθε καλοκαίρι για να ταξιδεύσει σε ολόκληρο τον κόσμο.

Η μεγάλη ανταπόκριση του κοινού στις εκδηλώσεις της λέσχης (οι περσινές θερινές προβολές ήταν όλες sold out) καταδεικνύει ότι ο κινηματογράφος παραμένει μια σταθερή, ταπεινή, επιλογή ψυχαγωγίας, μια εποχή που οι κραυγαλέες διασκεδάσεις έχουν αποχωρήσει και η ατομική οικιακή περιχαράκωση παραμονεύει. Η παρακολούθηση μιας αγαπημένης ταινίας και ο ενθουσιασμός για την ανακάλυψη μιας άγνωστης δημιουργίας είναι συναισθήματα που πάντα είναι υπέροχο να τα μοιράζεσαι μαζί με αγαπημένα σου πρόσωπα σε μια σκοτεινή αίθουσα.

Κινηματογραφική Λέσχη Καρύστου (facebook page)

10408586_759256860818419_648979155311693834_n

Εδώ και 21 χρόνια-και μόνο τον χειμώνα-προβάλαμε μέχρι και πριν ένα χρόνο τις ταινίες μας σε φιλμ, αν και πλέον έχουμε περάσει στον προβολέα.

Οι ταινίες μας δεν είναι ‘Α προβολής, καθώς το κόστος είναι μεγάλο, ενώ πλέον αναγκαζόμαστε να τις προβάλουμε από DVD και Blu-ray.

Απο μία πόλη 7000 κατοίκων η προσέλευση είναι, κατά μέσο όρο, 30-35 άτομα. Οι περισσότεροι είναι σχετικά μεγάλης ηλικίας και με ανώτερο μορφωτικό επίπεδο. Οι νέοι δεν θα δουν μία ταινία σε μία λέσχη. Αργότερα κάποιοι θα αποκτήσουν μια κάποια κινηματογραφική παιδεία και πιθανόν να έρθουν στην λέσχη. Αυτό νομίζουμε πως είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα, κάτι το οποίο βρίσκεις και σε άλλες λέσχες.

Οι κινηματογραφικές λέσχες για να σταθούν και να επιβιώσουν, πρέπει να ανανεώνουν τα μέλη τους με νέους ανθρώπους.

Κινηματογραφική Λέσχη Ιτέας (ιστοσελίδα)

4_12_2011 (6)
Η περιοχή δεν διαθέτει κινηματογράφο σε απόσταση 70-90 χιλιομέτρων. Οι πλησιέστεροι κινηματογράφοι βρίσκονται στη Λαμία, Λειβαδιά, Πάτρα. Αυτό σημαίνει ότι το σινεμά δεν ήταν μία από τις συνήθειες των κατοίκων. Όσοι ενδιαφέρονταν, έβλεπαν ταινίες σε DVD στη τηλεόραση ή και στον Η/Υ. Έπρεπε λοιπόν να δημιουργηθεί η ανάγκη στους συμπολίτες μας, να βγουν από το σπίτι τους και να έρθουν στην αίθουσα προβολών.

Άλλο μεγάλο πρόβλημα ήταν ότι δεν υπήρχε μηχανή προβολής. Έτσι η προβολή γίνεται με DVD και βιντεοπροβολέα. Το ένα πρόβλημα είναι ότι οι ταινίες κυκλοφορούν σε DVD 4-6 μήνες μετά την πρώτη προβολή και το άλλο ότι για πολλές ταινίες (κυρίως αμερικάνικης παραγωγής) οι ελληνικές εταιρείες διανομής δεν έχουν δικαιώματα για DVD σε δημόσια προβολή. Έτσι η επιλογή ταινιών αναγκαστικά γίνεται από λιγότερους τίτλους.

Προκειμένου να καλύψουμε τις δυσκολίες αυτές, αλλά κυρίως να συμπληρώσουμε την έλλειψη άμεσης επικοινωνίας με τους δημιουργούς πολιτισμού στην χώρα μας, δώσαμε βάρος στην παρουσία – συζήτηση με τους Έλληνες σκηνοθέτες κατά την προβολή των ταινιών τους. Έτσι μας τίμησαν με την παρουσία τους και πλουτίσαμε από τη συζήτηση μαζί τους ο Λάκης Παπαστάθης, ο Φίλιππος Τσίτος, ο Ηλίας Δημητρίου, ο Παντελής Βούλγαρης και η Ιωάννα Καρυστιάνη, ο Στέλιος Χαραλαμπόπουλος, ο Λευτέρης Ξανθόπουλος, ο Περικλής Χούρσογλου και τέλος στις 28/2 θα έχουμε τη χαρά να είναι μαζί μας ο Γιώργος Αυγερόπουλος για την προβολή της τελευταίας του ταινίας «AGORA».

Όσον αφορά και στα παιδιά, έγινε προσπάθεια να υπάρχει τακτικά προβολή παιδικής ταινίας, αλλά δεν τα έχουμε καταφέρει. Είναι το στοίχημα για την επόμενη περίοδο.

Είμαστε σταθερά προσανατολισμένοι στη διοργάνωση προβολών και εκδηλώσεων σε συνεργασία με άλλους συλλόγους της περιοχής. Έτσι έχουμε συνεργαστεί με τον Σύνδεσμο Φιλολόγων Φωκίδας, τον Σύλλογο Μικρασιατών, το Σωματείο εργαζομένων Νοσοκομείου Άμφισσας, συλλόγους Γονέων και Κηδεμόνων, τη Μονάδα Ψυχικής Υγείας, τον Αναπτυξιακό Σύλλογο Χρισσού, τον Σύλλογο Μαυρολιθαρίου (έγιναν προβολές στα αντίστοιχα χωριά).

Σε συνεργασία με το Γαλλικό Ινστιτούτο, το Ινστιτούτο Θερβάντες και το Ινστιτούτο Γκαίτε προβάλλουμε ταινίες από τις χώρες τους.

Οι προβολές (ή άλλες εκδηλώσεις) γίνονται σε εβδομαδιαία βάση: το χειμώνα στην αίθουσα εκδηλώσεων του Δήμου και το καλοκαίρι στη μαρίνα Ιτέας, δίπλα στο κύμα, όπου στήνουμε το πανί και γεμίζει το δροσερό παρκάκι κοινωνικότητα.
Οι οικονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι σύλλογοι είναι γνωστές. Παρόλα αυτά προσπαθώντας να ενισχύσουμε τη συμμετοχή των συμπολιτών μας, διαθέτουμε δωρεάν κάρτες σε ανέργους, ειδικές τιμές για συνταξιούχους και προβάλλουμε κάποιες ταινίες με δωρεάν είσοδο.

Η Κινηματογραφική Λέσχη Ιτέας είναι μέλος της Ομοσπονδίας Κινηματογραφικών Λεσχών (ΟΚΛΕ) και η πρόεδρος Ευαγγελία Μπεμπή είναι μέλος του ΔΣ της ΟΚΛΕ. Με αυτή την ιδιότητα παρακολουθεί το Φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους Δράμας και το Διεθνές Φεστιβάλ Ολυμπίας για Παιδιά και Νέους και συμμετέχει στην Επιτροπή της ΟΚΛΕ που απονέμει τα αντίστοιχα βραβεία της Ομοσπονδίας.

Κινηματογραφική Λέσχη Τρικάλων (ιστοσελίδα)

img_6922
Στα Τρίκαλα λειτουργούν, πλην της Κινηματογραφικής Λέσχης που έχει προβολές κάθε Δευτέρα, ο Δημοτικός Κινηματογράφος-που παίζει όλες τις υπόλοιπες μέρες, πλην Δευτέρας-και ένας ιδιωτικός κινηματογράφος, με δύο αίθουσες.
Ο Δημοτικός Κινηματογράφος παίζει πλέον ψηφιακά. Η αίθουσα αναβαθμίστηκε το καλοκαίρι που μας πέρασε. Στον ιδιωτικό κινηματογράφο, η μία αίθουσα έχει εδώ και ένα ή δύο χρόνια 3D και η δεύτερη αίθουσα παίζει κανονικά.
Στη Λέσχη η προσέλευση είναι συγκεκριμένη κάθε Δευτέρα-γύρω στα 60 άτομα.

Ο Δημοτικός Κινηματογράφος έχει μικρότερη προσέλευση, μιας και οι ταινίες του παίζουν ολόκληρη βδομάδα,οπότε σε καθημερινή βάση δεν έχει ιδιαίτερο κόσμο. Ο ιδιωτικός, επίσης έχει μια χαλαρή προσέλευση στις περισσότερες ταινίες, εκτός από όταν παίζουν πολύ γνωστές ή πολυδιαφημισμένες, οπότε ο κόσμος θα τον προτιμήσει σίγουρα.
Γεγονός είναι πάντως πως σε σχέση με παλαιότερα η προσέλευση έχει πέσει πολύ.
Κινηματογραφική Λέσχη Ζακύνθου (ιστοσελίδα)

10931329_871187432925502_7799762450094193071_n
Κάποτε, η Ζάκυνθος διέθετε τρεις χειμερινούς κινηματογράφους και τέσσερις θερινούς, αριθμός υπέρ-αρκετός για να καλύψει τις ανάγκες των σινεφίλ του νησιού.

Αυτή η εποχή, φυσικά, έχει περάσει ανεπιστρεπτί. Από το 1997 έως σήμερα, λειτουργεί μόλις ένας θερινός κι ένας χειμερινός κινηματογράφος, για τον οποίο γίνονται προσπάθειες να αποκτήσει ψηφιακή μηχανή προβολής μέσω ΕΣΠΑ. Η οικονομικές συγκυρίες έχουν καταστήσει αδύνατο κάτι τέτοιο και, προς το παρόν, η αίθουσα λειτουργεί με νοικιασμένη μηχανή προβολής.

Όσον αφορά το νεανικό πληθυσμό του νησιού, αυτός είναι στραμμένος προς τη blockbuster παραγωγή –όταν αυτή προβληθεί στη Ζάκυνθο- ενώ μεγάλα προβλήματα έχει δημιουργήσει και το παράνομο downloading. Οι όποιες επαφές με τις εταιρείες διανομής, έχουν προβεί άκαρπες.

Πάντως, η συνεργασία της Λέσχης Ζακύνθου με τον τοπικό κινηματογράφο είναι άριστη, καθώς διοργανώνονται βραδιές κλασικών ταινιών, ντοκιμαντέρ, αλλά και προβολές μικρού μήκους ταινιών. Η ύπαρξη μόλις μίας αίθουσας, όμως, καθιστά δύσκολο τον προγραμματισμό, αφού πρέπει να καλυφθούν όλα τα φιλμικά γούστα.
Κινηματογραφική Λέσχη Άνδρου (ιστοσελίδα)

στη προβολή
Στην Άνδρο, ο μοναδικός χειμερινός κινηματογράφος έκλεισε το 1995. Το γεγονός αυτό, σηματοδότησε την ίδρυση της Κινηματογραφικής Λέσχης, που επιδεικνύει αξιέπαινη δράση, νοικιάζοντας ταινίες από μικρές –ως επί το πλείστον- εταιρείες διανομής.

Μέχρι πέρυσι, η λέσχη διέθετε μηχανή προβολής 35mm, ενώ φέτος έγινε αγορά ψηφιακού μηχανισμού βιντεοπροβολής. Με εισιτήριο μόνιμα στα 5 ευρώ και συνδρομές που κυμαίνονται από 30-50 ευρώ, οι προβολές της λέσχης σημείωσαν μεγάλη επιτυχία και στο νεανικό κοινό με ασπρόμαυρα κλασικά φιλμ (Ντε Σίκα, Χίτσκοκ, Ποντεκόρβο).

Από το 2010, η Κινηματογραφική Λέσχη Άνδρου έχει δημιουργήσει καλοκαιρινό σινεμά στην αυλή του Θεάτρου, προβάλλοντας κυρίως ντοκιμαντέρ από το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, με σκοπό να μην ανταγωνιστεί τον θερινό κινηματογράφο που απαρτίζεται από πρόγραμμα χολιγουντιανών ταινιών.
Κινηματογραφική Λέσχη Πτολεμαϊδας (ιστοσελίδα)

1723249_377113845779075_8293183840015985095_n
Στην πόλη της Πτολεμαϊδας υπήρχαν κάποτε πέντε κινηματογράφοι. Τώρα δεν υπάρχει ούτε ένας. Η μοναδική επιλογή ενός σινεφίλ, είναι το σινεμά της κοντινής πόλης της Κοζάνης, που διαθέτει δύο αίθουσες, ενώ κάποιες φορές ο κόσμος δοκιμάζει και τη Θεσσαλονίκη –απόσταση μιάμιση ώρας με το αυτοκίνητο.

Απέναντι σε αυτή την κατάσταση, η Κινηματογραφική Λέσχη Πτολεμαϊδας έχει προσφέρει τα μέγιστα. Διοργανώνοντας προβολές στο Πνευματικό Κέντρο, στη Δημοτική Βιβλιοθήκη ή στο Ωδείο σε συνεργασία με ανεξάρτητες εταιρείες διανομής και ξενόγλωσσα ινστιτούτα (Γαλλικό, Ιταλικό, Ρωσικό, κ.α), οι προβολές της Λέσχης έγιναν ταυτόσημες με την εκάστοτε μέρα της εβδομάδας και αγαπήθηκαν από το κοινό. Εναρμονισμένες με το πνεύμα της εποχής, οι προβολές έχουν πάντα ελεύθερη είσοδο και η μεγαλύτερη κατάκτηση τους, είναι πως μύησαν το κοινό σε φορμά πέρα από το κλασικό Χολιγουντιανό.

Η ευχή όλων, είναι να αντέξει το σινεμά της Κοζάνης, αλλά παράλληλα η ευαισθητοποίηση της Περιφέρειας Δυτ. Μακεδονίας και του Δήμου Εορδαίας, είναι επιβεβλημένη.

Κινηματογραφική Λέσχη Σαμοθράκης (facebook προφίλ)

10487589_10152627511340917_2410326062515796653_n

Στο νησί της Σαμοθράκης, ο μοναδικός κινηματογράφος έκλεισε τη δεκαετία του ’80. Από το 2006, λειτουργεί η τοπική Κινηματογραφική Λέσχη, η οποία από φέτος έχει μετονομαστεί σε «Λουκία Ρικάκη», μετά από δωρεά της οικογενείας της σπουδαίας σκηνοθέτιδας.

Για τις προβολές της, η λέσχη χρησιμοποιεί τον Πολιτιστικό Χώρο Εργοστάσιο, πρώην εργοστάσιο παρασκευής γλυκών του κουταλιού, το οποίο έχει διαμορφωθεί εσωτερικά και εξωτερικά. Οι προβολές των ταινιών πραγματοποιούνται μέσω προτζέκτορα και dvd player ή λάπτοπ. Το χειμώνα, το πρόγραμμα διαθέτει ταινίες σε εβδομαδιαία βάση με προαιρετική συνεισφορά και το καλοκαίρι, καθημερινά με εισιτήριο.

Κινηματογραφική Λέσχη Ικαρίας (ιστοσελίδα)

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Στην Ικαρία, δεν έχει παραμείνει κανένας κινηματογράφος, καθώς ο τελευταίος θερινός έκλεισε πριν περίπου 20 χρόνια. Οι ιθύνοντες της Κινηματογραφικής Λέσχης στον Άγιο Κήρυκα, πραγματοποιούν τακτικές προβολές τους καλοκαιρινούς μήνες, αφού λόγω ακαταλληλότητας, η χειμερινή αίθουσα δε μπορεί να χρησιμοποιηθεί.

Στον υπέροχο θερινό κινηματογράφο που νοικιάζει ο Δήμος Ικαρίας και παραχωρεί στα μέλη της Λέσχης (τα οποία συμμετέχουν στα έξοδα και τη συντήρηση), μέχρι πρότινος επιλέγονταν ταινίες Α’ και Β’ προβολής με βραβεύσεις σε διεθνή και εγχώρια φεστιβάλ. Πλέον όμως, το υψηλό κόστος ενοικίασης, μεταφορικών και τα τιμολόγια που δεν κόβονται με το θεσμοθετημένο μειωμένο ΦΠΑ των νησιών, έχουν οδηγήσει στον παθητικό ισολογισμό της Λέσχης τα τελευταία 3 χρόνια. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την επιλογή ταινιών που είναι οικονομικότερες και λιγότερο γνωστές στο ευρύ κοινό.

Πέρα από τις προβολές, η Κινηματογραφική Λέσχη του νησιού έχει εξαιρετικά ενεργό ρόλο στα πολιτιστικά δρώμενα, με συζητήσεις για την 7η τέχνη, αλλά και σεμινάρια για παιδιά.

Ευχαριστούμε θερμά:

Τις Κινηματογραφικές Λέσχες που διέθεσαν χρόνο και μας μίλησαν

ΟΛΕΣ ανεξαιρέτως τις Κινηματογραφικές Λέσχες για το έργο που επιτελούν

Τον κ. Βασίλη Παπαευσταθίου από τη Νέα Λέσχη Καλαμάτας

Τον Πρόεδρο της ΟΚΛΕ (Ομοσπονδία Κινηματογραφικών Λεσχών Ελλάδας), κ. Δημήτρη Καλαντίδη

Τον κ. Λορέντζο Σούλη από τη Λέσχη Ζακύνθου

 

Συντακτική ομάδα του Reel.gr

Αγαπάμε τον κινηματογράφο και όλα του τα είδη χωρίς διακρίσεις και κουλτουριάρικες αγκυλώσεις.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ

SAE Digital Film Making