Το Τέλειο Χτύπημα – The Best Offer/La Migliore Offerta (2013)

...






 

Γράφει ο Γιώργος Αγγελόπουλος


Σκηνοθεσία: Giuseppe Tornatore
Σενάριο: Giuseppe Tornatore
Πρωταγωνιστούν: Geoffrey Rush, Jim Sturgess, Sylvia Hoeks, Donald Sutherland
Διάρκεια: 131’
Χώρα:Ιταλία
Διανομή: Feelgood Entertainment

 

Ο Τζουζέπε Τορνατόρε του Σινεμά ο Παράδεισος και Μαλένα επιστρέφει στις αίθουσες με κάτι διαφορετικό αλλά απρόσμενα γοητευτικό. Το Τέλειο Χτύπημα με τον Τζέφρι Ρας και τον Τζιμ Στερτζις είναι ένα φιλμ με ανατροπές και χιτσκοκικά βαϊμπς που του πάνε πολύ.

Ο Τζέφρι Ρας υποδύεται τον Βέρτζιλ, έναν ειδικό εκτιμήσεων έργων τέχνης, δημοφιλή δημοπράτη και κρυφό συλλέκτη γυναικείων πορτρέτων. Μια μέρα λαμβάνει ένα τηλεφώνημα από μια νεαρή κοπέλα(Κλερ) που ζητάει τις υπηρεσίες του, θέλοντας να πουλήσει τα έργα τέχνης του εκλιπόντος πατέρα της. Ο Βέρτζιλ ξεκινάει τις εργασίες εκτίμησης των υπαρχόντων της, αλλά κάθε του προσπάθεια να γνωρίσει την Κλερ πέφτει στο κενό. Όπως αργότερα μαθαίνει η Κλερ πάσχει από αγοραφοβία που την έχει οδηγήσει σε πλήρη απομόνωση απ’ τους πάντες και τα πάντα. Ο Βερτζιλ, που έχει κι αυτός τα θεματάκια του με την κοινωνικοποίηση, γοητεύεται από την Κλερ και σταδιακά καταφέρνει να την κάνει να τον εμπιστευτεί. Μια ιδιαίτερη σχέση αναπτύσσεται μεταξύ τους, πίσω από την οποία κρύβονται επικίνδυνα μυστικά και πονηροί σκοποί.

Το Τέλειο Χτύπημα είναι αυτό που λες “μια ωραία ταινία” και όλα τα επιμέρους της στοιχεία συντελούν σε αυτό. Ξεκινώντας από την υποκριτική, ο Τζέφρι Ρας είναι εκπληκτικός στο ρόλου του ξινού και υποχόνδριου Βέρτζιλ και σηκώνει με άνεση τη ταινία όλη πάνω του. Στο πλευρό του ο γοητευτικός Στέρτζις και η νεαρή Χοκς δίνουν τις δικές τους προσωπικές νότες, οπτικοποιώντας επαρκείς και κατανοητούς χαρακτήρες.

Συνεχίζοντας με το σενάριο και τη σκηνοθεσία, ο Τορνατόρε μας προσφέρει μια από τις καλύτερες ταινίες της καριέρας του και ίσως ένα “δε του το ‘χα” να το πεις, όσο κι αν τον εκτιμούσες ήδη. Με διάρκεια λίγο μεγαλύτερη των δύο ωρών, αφενός καταφέρνει να σου κρατήσει μέχρι τέλους το ενδιαφέρον και αφετέρου χτίζει αργά και “ύπουλα” την ιστορία γύρω από τον κεντρικό χαρακτήρα. Σαν το Βέρτζιλ κι εμείς, αιχμαλωτιζόμαστε απ’ τον αέρα μυστηρίου της Κλερ και βαδίζουμε δίπλα του προσπαθώντας να ξετυλίξουμε ένα κουβάρι που ελπίζουμε να τελειώνει σε χάπι εντ, αλλά ταυτόχρονα νιώθουμε πως κάτι τέτοιο μοιάζει απίθανο.

Οι συνδέσεις με το έργο του Χιτσκοκ είναι αναπόφευκτες, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι κοπιάρει π.χ. το Βέρτιγκο ή κλείνει το μάτι στον μεγάλο σκηνοθέτη. Το Τέλειο Χτύπημα είναι μια ταινία που θα μπορούσε να είχε γυρίσει ο Χίτσκοκ, αλλά με διαφορετικό τρόπο. Ο Τορνατόρε είναι ελαφρά πιο ευρωπαϊκός, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει βαρετός. Δημιουργεί μια ατμόσφαιρα λιγότερο “in-your-face” και δε διστάζει να δώσει λίγο μεγαλύτερη προσοχή στον κεντρικό χαρακτήρα, φλερτάροντας έτσι και με το δράμα. Επιπλέον, το σενάριο του είναι πανέμορφα δεμένο με μικρές λεπτομέρειες και συμβολισμούς που κλείνουν την ιστορία με λίγο παραπάνω τραγικότητα.

Αν κάτι θα μπορούσαμε να του προσάψουμε είναι η έλλειψη επεξηγήσεων σε κομβικά σημεία που ο θεατής μπορεί να θέλει να δει όχι μόνο το αποτέλεσμα αλλά και την ίδια τη δράση. Από την άλλη, υπάρχουν και σημεία που η προσπάθεια του να προχωρήσει την ιστορία τον οδηγεί σε εύκολες λύσεις που είναι περισσότερο πρόχειρες και λιγότερο λειτουργικές. Παρά τα ψεγάδια του όμως, τo Τέλειο Χτύπημα είναι μια απροσδόκητα όμορφη ταινία, της οποίας το μυστήριο θα σε αιχμαλωτίσει όπως η Κλαιρ τον Βερτζιλ. Κι αν δε ξέρεις πόσο πολύ είναι αυτό, δες τη ταινία και θα μάθεις.

 

 

 

Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ