Στην Ρώμη Με Αγάπη – To Rome With Love (2012)

...






 

Γράφει ο Χρήστος Μπακατσέλος


Σκηνοθεσία: Woody Allen
Σενάριο: Woody Allen
Πρωταγωνιστούν: Woody Allen, Penélope Cruz, Jesse Eisenberg, Roberto Benigni, Ellen Page
Διάρκεια: 112’
Χώρα: Η.Π.Α., Ιταλία, Ισπανία

 

Βαρκελώνη, Λονδίνο, Παρίσι. Τι κοινό έχουν αυτές οι τρεις ευρωπαϊκές πόλεις; Η απάντηση είναι απλή. Και για τις τρεις ο Woody Allen έχει κάνει μια ταινία αφιερωμένη σε κάθε μια από αυτές. Οι χαρακτήρες του γνωρίζουν τον έρωτα, μαγεύονται από τις ομορφιές τους και χάνονται στους δρόμους και στις πλατείες τους. Αυτή την φορά μας ταξιδεύει στην Ιταλία και εδώ τα πράγματα αρχίζουν να δείχνουν πως ο παλιός καλός μας Woody έχει κουραστεί από τα τόσα αεροπορικά ταξίδια.

Τουρίστρια γνωρίζει και ερωτεύεται Ιταλό. Καλεί τους γονείς της να γνωρίσουν τα πεθερικά. Λίγο πιο εκεί, μεγάλος αρχιτέκτονας κάνει ένα φλασμπάκ στον μεγαλύτερο έρωτα της ζωής του καθώς περπατά, και χάνεται, στα σοκάκια της πόλης. Εν τω μεταξύ ένας άγνωστος «μπουχέσας» γίνεται διάσημος από το πουθενά και τον κυνηγούν οι παπαράτσι. Τέλος νιόπαντρο ζευγάρι έρχεται για μήνα του μέλιτος και μαθαίνουν το καλό σεξ… με διαφορετικούς παρτενέρ. Κι όλα αυτά; Στην αιώνια πόλη. Την Ρώμη.

Η τελευταία καρτοποσταλική ταινία του Woody Allen, για άλλη μια φορά, μοιάζει λες και είναι κάτι που ίσως πετύχεις στο Travel Channel. Όπως και στις προηγούμενές του ταινίες, έτσι κι εδώ, η πόλη είναι ο κύριος πρωταγωνιστής του. Έχει βρει τις πιο όμορφες, στυλάτες, ρομαντικές γωνιές της Ρώμης και δεν παύει να στην παρουσιάζει με τέτοιο τρόπο που θα σε κάνει να ζηλέψεις έστω και λίγο που δεν είσαι εκεί – δεν έχω ξαναδεί τη Fontana di Trevi τόσο όμορφη… Προσπαθεί να σε κάνει να την ερωτευτείς κι εσύ ακόμα και μέσα από το πανί και τα καταφέρνει. Όμως πέρα από την μαγεία που εκπέμπει η ίδια η Ρώμη, οι ιστορίες της σε προσγειώνουν ανώμαλα σε μια γήινη, βαρετή, πραγματικότητα.

Για άλλη μια φορά, ο Woody Allen, έχει δημιουργήσει χαρακτήρες γεμάτους με τις δικές του ανασφάλειες και φοβίες για τον θάνατο και τον έρωτα μέχρι και το σεξ. Βλέποντας τους να ξετυλίγονται θα νιώσεις ένα περίεργο αίσθημα déjà vu, λες και τους έχεις ξαναδεί κάπου. Οι ιστορίες δεν καταφέρνουν να σε συγκινήσουν, ούτε καν να σε γοητεύσουν και να σε συνεπάρουν. Δόσεις από φαρσοκωμωδία (σαφής αναφορά στις παλιές Ιταλικές ταινίες), φαντασίας και έρωτα γίνονται αχταρμάς χάνοντας την ευκαιρία να δημιουργήσει κάτι το ενδιαφέρον και μοιάζουν όλες οι ιστορίες σαν να γράφτηκαν στο πόδι. Σε όλο αυτό συμβάλει και το κακό μοντάζ που δείχνει κάποιες ιστορίες να μην έχουν χρονική συνοχή με τις άλλες, δηλαδή μερικές δείχνουν σαν να εξελίσσονται μέσα σε κάποιες μέρες ενώ άλλες πάλι να τελειώνουν μέσα στην διάρκεια μιας μόλις μέρας!

Η αφρόκρεμα του Hollywood αλλά και του Ιταλικού κινηματογράφου παρελαύνει μπροστά από την κάμερα του Woody Allen. Και η αλήθεια είναι πως δεν θα περίμενα κάτι λιγότερο. Alec Baldwin, Ornella Muti, Ellen Page, Roberto Benigni, Judy Davis, Jesse Eisenberg, Penelope Cruz αλλά και ο διάσημος τενόρος Fabio Armiliato κάνει την εμφάνισή του ως νεκροθάφτης που ο χαρακτήρας του Woody Allen τον μεταμορφώνει σε τενόρο ο οποίος τραγουδά καλά μόνο… όταν κάνει ντουζ. Και είναι ίσως η μόνη ιστορία, από τις τέσσερις, η οποία βγάζει γέλιο κυρίως από τις ατάκες του ίδιου του Woody. Η ιστορία του Benigni κλείνει το μάτι στην εφήμερη δημοσιότητα αλλά παραμένει και η πιο ανούσια από όλες τις ιστορίες. Η φαντασία μπλέκεται με την πραγματικότητα όταν ο Baldwin συναντά τον νεότερο εαυτό του, στο πρόσωπο του Eisenberg και ζεις κι εσύ έναν από τους πιο βαρετές ρομαντικές ιστορίες της ταινίας. Τέλος ο Penelope Cruz μπλέκει τα μπούτια της ως πουτάνα πολυτελείας σε ένα νιόπαντρο ζευγάρι και το μόνο που καταφέρνει να σου προκαλέσει είναι ένα μειδίαμα.

Το “Στη Ρώμη Με Αγάπη” είναι ίσως η πιο μέτρια του ταινία εδώ και χρόνια. Πέρα από τα τοπία και τα αρχαία η Ρώμη είναι μια πόλη που εκπέμπει ερωτισμό, σε μαγνητίζει και φλερτάρει μαζί σου περπατώντας στα πολυάριθμα σοκάκια της. Αλλά με τέτοιες ιστορίες να την περιτριγυρίζουν σε κάνει να θες να κλειστείς μέσα και να διαβάσεις για αυτήν στον ταξιδιωτικό οδηγό του Lonely Planet. Περισσότερο ενδιαφέρον και ρομαντισμό θα βρεις σε αυτόν, κι αυτό λέει πολλά.

 

 

 

Δημήτρης Ασπρολούπος

Αγαπώ τον Χίτσκοκ, τον Φιντσερ, τον Χάνεκε, τον αγγλικό ρεαλισμό και το σκανδιναβικό σινεμά αλλά παράλληλα έχω και ένα soft spot για τον Γουές Αντερσον.
Σχόλιο

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

  • Γιώργος
    6 Σεπτεμβρίου 2012 at 12:59 μμ - Reply

    Ένας άγνωστος «μπουχέσας». αχαχαχα
    Όντως, ο μπαρμπα-Γούντι το κούρασε από καιρό..

  • ΣΧΕΤΙΚΑ