To «The Walking Dead» επέστρεψε

Γράφει η Βαρβάρα Κοντονή

Η επιστροφή του «The Walking Dead» για την ολοκλήρωση του δεύτερου μισού της τέταρτης σεζόν, ξεκίνησε δυναμικά, με την σειρά να βρίσκει τελικά τον εαυτό της, μακριά από τα στραβοπατήματα των προηγούμενων επεισοδίων που είχαν μετατρέψει το ζομπιακό σενάριο, σε φωσκολιάδα χειρίστου είδους.

ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ SPOILERS!!! Αν μη τι άλλο, το «Far» θέτει από νωρίς τα αγωνιώδη θεμέλια, με το κοινό να παρακολουθεί τις προσπάθειες του Rick και του Carl να βρουν ένα ασφαλές μέρος, προκειμένου να ανασυνταχθούν.  Μετά το φιάσκο της φυλακής και τις τραγικές συνέπειες της εισβολής του Governor (που μέχρι να την «απολαύσουμε», έπρεπε να επωμιστούμε δυο από τα πιο βαρετά επεισόδια της σειράς), το ενδιαφέρον επικεντρώνεται πια στην «ζωή μετά» και την πορεία που προσπαθούν να χαράξουν οι επιζήσαντες.

3c07709e-a177-4b78-9abe-7bc2a38a25a6_f5b31295-c5b6-b812-9a6e-115d80df1407_TWD_408_GP_0730_0497

Όσο επιτακτική έμοιαζε η ανάγκη για την λήξη του story εντός των τοιχών, το οποίο είχε εμφανέστατα κορεστεί, τόσο πιο ανανεωμένη μοιάζει σεναριακά η σειρά με την μεταφορά της πλοκής στον αχανή, επικίνδυνο κόσμο που βρίσκεται εκεί έξω, να λειτουργεί από μόνος του ως ο νούμερο ένα πρωταγωνιστής, κερδίζοντας στην δημιουργία ενός εντελώς φοβικού περιβάλλοντος, το οποίο οι ήρωες καλούνται να αντιμετωπίσουν για ακόμη μια φορά.

Επί της ουσίας είναι σαν να μιλάμε για μια επιστροφή στο μηδέν, με τους χαρακτήρες να έχουν ξεκόψει ο ένας από τον άλλο, εν μέσω του τρομερού πανικού που προκλήθηκε από τον σφαγιασμό του Hershel και την απειλή των εκατοντάδων απέθαντων που πλημμύρισαν την φυλακή, δίνοντας έτσι, μια για πάντα τέλος, στο μοναδικό καταφύγιο όπου η ομάδα είχε αισθανθεί πραγματικά ασφαλής μετά από καιρό.

Το «Inmates» συνεχίζει πάνω στο ίδιο μοτίβο, αυτή την φορά εναλλάσοντας το ενδιαφέρον μεταξύ των υπο-ομάδων που έχουν δημιουργηθεί, δίνοντάς μας μια γεύση από τις προσπάθειες όλων των υπολοίπων.  Ενδιαφέρουσα είναι και η επιστροφή της Carol (ήταν αναμενόμενο πως θα γυρνούσε) και μάλιστα σε μια άκρως κομβική στιγμή της υπόθεσης.  Τα πράγματα δεν αλλάζουν και πολύ σε σχέση με το προηγούμενο επεισόδιο, με την διαφορά οτι εκεί δόθηκε μεγαλύτερη προσοχή στις τεταμένες σχέσεις που επικρατούν ανάμεσα στον Rick και τον Carl, καθώς και στις στοιχειωτικές αναμνήσεις της Μichonne.

 b6ec63e7-e892-591a-f2f6-77a37259189e_TWD_410_GP_0903_0174__scaled_600

Αν σε κάτι διαφέρει η νέα συνέχεια της σειράς, είναι σίγουρα στην απτή, ζομπιακή, πραγματικότητα, μιας που πλέον ο τρόμος ελοχεύει παντού: πίσω από κλειστές πόρτες, ανάμεσα στα δέντρα, μέσα στο σκοτάδι.  Η φαινομενική ελευθερία των ασφυκτικών, αλλά τόσο αναγκαίων, δεσμών της πάλαι ποτέ περίφραχτης ελπίδας, ανήκει πλέον στον παρελθόν, με την πραγματική ελευθερία να βιώνεται εντελώς αντίστροφα και παράλογα, σε έναν κόσμο εδώ και καιρό νεκρό.

Οι περιπέτειες αυτής της παρέας δύσκολα θα τελειώσουν σύντομα, αν κρίνουμε μάλιστα και από την ανανέωση του συμβολαίου με το aMC για μια ακόμη, πέμπτη σεζόν.  Έτσι κι αλλιώς οι δημιουργοί των comic, Robert Kirkman, Tony Moore και Charlie Adlard, δεν φαίνονται διατεθημένοι ακόμα να δώσουν ένα τέλος στο δυστοπικό τους δημιούργημα και αυτό ίσως να μας συμφέρει, αν δηλαδή η σειρά καταφέρει να αντέξει το βάρος των διαρκών, προσθαφαιρέσεων του cast  και της ανάγκης να αναπτύσσει ταχήτητα κάθε τόσο, δημιουργώντας θεματικές υπο-ενότητες, χωρίς όμως να εμμένει σε αυτές περισσότερο απ’όσο χρειάζεται.

walking dead

Ευελπιστούμε σε μια άμεση απογείωση, οχι γιατί το θέλουμε (ή τουλάχιστον οχι μόνο γι’αυτό), αλλά κυρίως γιατί το «The Walking Dead» έχει όλα τα φόντα να γίνει μια εβδομαδιαία, ένοχη απόλαυση.  Η πρώτη του σεζόν ήταν υπέροχη, όπως και ένα μεγάλο τμήμα της δεύτερης.  Στην τρίτη κάτι έγινε και το πράγμα στράβωσε, ίσως επειδή ο πήχης που έθεσε από μόνο του, ήταν πολύ υψηλός.  Η τέταρτη πάλι, ξεκίνησε κάπως μετριοπαθώς, μόνο για να μας χαρίσει λίγες καλές στιγμές.  Ήρθε λοιπόν η στιγμή το τέλος της να μας βρει με φαγωμένα, από την αγωνία, νύχια και γουρλωμένα μάτια, προετοιμάζοντας το έδαφος για την επόμενη πολύ καλή-ελπίζουμε-φουρνιά.  Αχ οχι τώρα, τότε πότε;

Βαρβάρα Κοντονή

Ερωτευμένη με τον κινηματογράφο από μικρή, παθιασμένη με τις εικόνες, τους ήχους, τις ιστορίες και την ομορφιά της 7ης Τέχνης, απολαμβάνω να γράφω με ένταση για αυτά που αγαπώ.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ

SAE Digital Film Making