Η Αγελάδα Που Έπεσε Από Τον Ουρανό – Un Cuento Chino (2011)

Η “Αγελάδα που Έπεσε από τον Ουρανό” είναι τελικά μια ευχάριστη έκπληξη, μια ταινία ανθρώπινη, συγκινητική, με πολλές κωμικές καταστάσεις που προκαλούν αβίαστο γέλιο.

 ★★★½☆ 


Σκηνοθεσία: Sebastián Borensztein
Σενάριο: Sebastián Borensztein
Πρωταγωνιστούν: Ricardo Darín, Muriel Santa Ana, Ignacio Huang
Διάρκεια: 93’
Χώρα: Αργεντινή, Ισπανία

 

Η αλήθεια είναι ότι είχα μεγάλη περιέργεια για τη συγκεκριμένη ταινία, μιας και προσπαθούσα ανεπιτυχώς να συνδέσω τον (ελληνικό) τίτλο της με την περίληψή της, ως προς το ύφος του περιεχομένου της, μέχρι που εμφανίζεται φαρδιά πλατιά η φράση “βασισμένο σε πραγματικά γεγονότα”. Πιο μπερδεμένο δε γίνεται. Και κάπου εκεί έχεις ξανά έναν εξαιρετικό Ρικάρντο Ντάριν (Το Μυστικό στα Μάτια τους) να ζωγραφίζει μόνος του και να σου διαλύει όλες εκείνες τις αμφιβολίες που ξεκινούν να βλέπουν την ταινία μαζί με σένα.

Ο Ρομπέρτο (Ρικάρντο Ντάριν) ζει στο μακρινό Μπουένος Άιρες μόνος, με την καθημερινότητά του να είναι αυστηρά προγραμματισμένη, αρκετά πειθαρχημένη, ενώ τα ως προς το ζην, του τα εξασφαλίζει ένα μικρό μαγαζάκι με βίδες, καρφιά και λοιπά σιδερικά. Όταν στη ζωή του εισβάλει αναπάντεχα ένας νεαρός κινέζος (Ιγκνάσιο Χουάνγκ) που δε μιλάει λέξη ισπανικά, όλη η καθημερινότητά του αναταράσσεται, υπενθυμίζοντάς του την όχι και τόσο καλλιεργημένη κοινωνικότητά του. Αστυνομία και πρεσβεία αδυνατούν να δώσουν λύση στο πρόβλημα του μικρού Γιουν, ο οποίος ψάχνει απεγνωσμένα να βρει το θείο του και τελικά καταλήγει να μένει στο σπίτι του Ρομπέρτο πολύ περισσότερο απ’ όσο ο τελευταίος είχε υπολογίσει.

Η ιστορία προχωράει αργά, επιτυγχάνοντας παράλληλα με τις καταστάσεις που δημιουργούνται να σκιαγραφήσει πλήρως τους πρωταγωνιστές της. Πολλές μικρές λεπτομέρειες, σε συνδυασμό με εξαιρετικές ερμηνείες, έχουν σαν αποτέλεσμα να έχεις κάνει μόνος σου το ψυχογράφημα των χαρακτήρων και να ξέρεις ακριβώς τι περιμένεις απ’ αυτούς. Και όχι αυτό δε σου χαλάει τη συνέχεια. Ο Ντάριν είναι για μία ακόμα φορά απολαυστικός, ενώ την έκπληξη στην περίπτωση αυτή κάνει ο νεαρός Χουάνγκ ο οποίος είναι κάτι παραπάνω από εκφραστικός, δεδομένου ότι καθ’ όλη τη διάρκεια της ταινίας δεν μεταφράζεται ούτε μία του λέξη.

Ο σεναριογράφος και σκηνοθέτης Σεμπαστιάν Μπορενζτάιν, ένα από τα φημισμένα τηλεοπτικά ονόματα της Αργεντινής, που για καλή μας τύχη φαίνεται πως τελευταία αρχίζει να τον κερδίζει και ο κινηματογράφος, παίζει με τις συμπτώσεις και την αδυναμία που εμφανίζει η ανθρώπινη βούληση απέναντι στα παιχνίδια που η μοίρα επιφυλάσσει. Και βρίσκει έναν πολύ απλό αλλά απόλυτα αντιπροσωπευτικό τρόπο να το κάνει, περιγράφοντας την καθημερινή ρουτίνα ενός μοναχικού ανθρώπου, σε παλ αποχρώσεις, αφήνοντας την προσωπικότητα να δημιουργήσει και να κλέψει την παράσταση. Το αποτέλεσμα είναι ναι μεν μια πολύ καλά δομημένη και έξυπνη κωμωδία, με πολύ βαθύτερα και σοβαρότερα κίνητρα δε. Το μόνο που της λείπει είναι κάποιο σημείο κορύφωσης που ίσως περιμένεις και ποτέ δεν έρχεται.

Γίνεται σαφές ότι ο Μπορενζτάιν μας παίρνει απ’ το χέρι απ’ την αρχή της ταινίας και προσπαθεί να μας δείξει κάτι. Τώρα αν αυτό το κάτι αργεί λίγο ή αν μοιάζει ελαφρώς επιτηδευμένο δεν ενοχλεί ιδιαίτερα, καθώς η διαδρομή είναι αυτή που πραγματικά αξίζει. Ούτως ή άλλως παρακολουθούμε τη συμβίωση δύο εντελώς διαφορετικών κόσμων, πολιτισμού, κουλτούρας, γλώσσας και ιστορίας. Το ότι ο ένας όμως πιστεύει στη μοίρα και ο άλλος όχι, δεν έχει να κάνει με κανένα από τα παραπάνω, παρά μόνο με το χαρακτήρα του. Και όλο αυτό το όμορφο συναίσθημα που δημιουργείται έρχεται να το κλείσει ένα ακόμα πιο όμορφο τέλος.

Η “Αγελάδα που Έπεσε από τον Ουρανό” είναι τελικά μια ευχάριστη έκπληξη, μια ταινία ανθρώπινη, συγκινητική, με πολλές κωμικές καταστάσεις που προκαλούν αβίαστο γέλιο. Αν μη τι άλλο είναι πρωτότυπη, μια ιστορία που διακωμωδεί αλλά ταυτόχρονα συμπονά τον άνθρωπο και της αδυναμίες του, απέναντι στη δύναμη της τύχης ή της μοίρας, όπως ο καθένας την αντιλαμβάνεται. Καταλήγει έτσι να είναι μια οικογενειακή ταινία που μπορεί να μην ενθουσιάσει, εντούτοις θα αφήσει μια πολύ ευχάριστη γεύση. Και όσοι ενδιαφέρεστε να ενημερωθείτε για τα πραγματικά γεγονότα που ενέπνευσαν το δημιουργό της, δε θα μείνετε παραπονεμένοι. Μόνο μη φύγετε πριν τελειώσουν οι τίτλοι τέλους…

 

 

 

Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ