Τι Απέγινε Η Μπέιμπι Τζέιν – What Ever Happened to Baby Jane? (1962)

Ακροβατώντας ανάμεσα στη ψυχασθένεια και το exploitation “εμπόρευμα’, το «WHTBJ» είναι ένα πανηγύρι γκραν-γκινιόλ αισθητικής και μαύρων, κωμικών στιγμών.







Σκηνοθεσία: Robert Aldrich
Σενάριο: Lukas Heller, (βασισμένο στο βιβλίο του) Henry Farrell
Πρωταγωνιστούν: Bette Davis, Joan Crawford, Victor Buono
Διάρκεια: 134’
Χώρα: Η.Π.Α.

 

 Η Baby Jane (Bette Davis) είναι ένα παιδί-θαύμα (από αυτά με το υποτυπώδες τραγουδιστικό και χορευτικό ταλέντο) που χάρη στη ξανθιά, τσαχπινογαργαλιάρικη ομορφιά και τη γλυκανάλατη φωνούλα, αποτελεί είδος προς τέρψη για τις μυριάδες μάνες και τα τρυφερούδια τους, που αρέσκονται να την ακούνε να αφιερώνει τραγουδάκια στον μπαμπάκα, ενώ του στέλνει φιλάκια.  Στη πραγματικότητα η-κατά τα άλλα-αξιαγάπητη Baby Jane δεν είναι τίποτε περισσότερο από ένα κακομαθημένο παλιόπαιδο, το οποίο απαιτεί και τσινάει, γνωρίζοντας πολύ καλά ποιος είναι αυτός που φέρνει τα λεφτά στο σπίτι.  Στην αντίπαλη, καστανή όχθη συναντάμε την ήσυχη και ταπεινή αδελφή της Jane, Blanche (Joan Crawford).  Περιθωριοποιημένη από τους γονείς και λιγομίλητη, είναι όλα αυτά τα οποία ποτέ δε σκέφτηκε να υιοθετήσει η αγγελικά διαβολική αδελφή της.

Όταν το πέρας του χρόνου ήρθε και οι γονείς πέθαναν, τότε οι ρόλοι αντιστράφηκαν.  Η εντυπωσιακή Blanche, αποτελούσε πλέον το επίκεντρο της προσοχής, κάνοντας την μια επιτυχία μετά την άλλη στον τηλεοπτικό, αλλά και κινηματογραφικό κόσμο, με την αδελφή της να βρίσκεται προ πολλού θαμμένη, στην υποκριτική της λήθη.  Η Jane τυφλωμένη από την επιτυχία της Blanche, θα μεταμορφωθεί σταδιακά σε μια αδίστακτη, μπεκρού μέγαιρα που θα κάνει τη ζωή της συμπαθούς και πάντα χαμογελαστής αδελφής της, κόλαση.  Η κατάσταση θα φτάσει στο απροχώρητο όταν έπειτα από ένα φριχτό ατύχημα, η Blanche καταλήξει παράλυτη και έρμαιο της δολοπλόκας αδελφής της, μιας που αναγκάζεται να συγκατοικήσει μαζί της σε μια παραπαίουσα, Χολιγουντιανή έπαυλη.  Και ενώ η κάθοδος της Jane στη τρέλα μεγαλώνει, η Blanche υπομένει.  Για πόσο όμως;

Ο Robert Aldrich, ένας από τους πιο αμφιλεγόμενους σκηνοθέτες του Hollywood, την εποχή της μεγάλης ακμής του, δημιουργεί εδώ μια ταινία, η οποία έμελλε να χαραχτεί στην Ιστορία του κινηματογράφου με τόσο cult αποχρώσεις, σχεδόν όσο και η αιώνια έχθρα που έτρεφαν μεταξύ τους οι δυο μεγάλες πρωταγωνίστριες στη πραγματικότητα.

Η αντιπάθεια που αισθανόταν η μια για την άλλη κυριαρχούσε πάντα και παντού, ενώ σε κάθε κοσμική ή μη περίσταση, και οι δυο φρόντιζαν να στάζουν δηλητήριο βάζοντας εκατέρωθεν τρικλοποδιές και απολαμβάνοντας ηδονικά το αποτέλεσμα των πράξεων αυτών.

Έτσι λοιπόν όταν ο Αldrich κατάφερε να τις ενώσει στο κινηματογραφικό πανί για πρώτη (και τελευταία) φορά, ήταν λογικό να προκληθεί τεράστιο ενδιαφέρον γύρω από τον τρόπο με τον οποίο οι δυο αυτές μεγάλες, αλλά κακιασμένες κατά τα λεγόμενα πολλών, ντίβες του κινηματογράφου θα μπορούσαν να συνεργαστούν και να ανεχθούν η μια την άλλη.  Ο μύθος(;) λοιπόν λέει ότι οι δυο τους δεν ησύχασαν ούτε κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων, με την Davis να εξαπολύει αληθινά χαστούκια και…κλωτσιές, και την Crawford να γεμίζει τις τσέπες του αντίπαλου δέους με…πέτρες, προκειμένου να της προκαλέσει πόνους στη μέση!  Όπως και να’χει όμως και όποια κι αν είναι η αλήθεια, ένα είναι σίγουρο: ότι το «Whatever Happened to Baby Jane?», αποτελεί την πιο αληθινή μεταφορά εξωταινιακής σχέσης ανάμεσα σε δυο ηθοποιούς, που έχουμε δει ποτέ.  Και αν μάλιστα σε αυτό προσθέσει κανείς και την έτσι κι αλλιώς γκροτέσκα εμφάνιση των δυο κυριών (ας είναι καλά τα γηρατειά, που ειδικά στη περίπτωση της Davis υπήρξαν αμείλικτα), τότε μπορεί με σιγουριά να πει ότι αυτή η ταινία αποτέλεσε τον κολοφώνα, και ταυτόχρονα το επιστέγασμα μιας μακροχρόνιας έχθρας που τάραξε τα κυριλέ νερά του εμπορικού Hollywood.

Πέρα όμως από την εμφανέστατη διαφήμιση της ταινίας, σε μια εποχή που οι ηρωίδες της είχαν ήδη φάει τα ψωμιά τους (και οι περισσότεροι σκηνοθέτες τις πετούσαν σαν τη τρίχα απ’ το ζυμάρι), ο Aldrich κατάφερε και κάτι ακόμη: να δημιουργήσει ένα νέο ταινιακό είδος, με σαφέστατες b-movie επιρροές, γνωστό αργότερα και ως ‘hagspoloitation’ (hag= γεροντοκόρη, γριά) το οποίο οδηγήθηκε σε μια απρόσμενη, εκρηκτική άνοδο, λίγο πριν την αναπόφευκτη πτώση του.  Η αλήθεια είναι πάντως πως η συγκεκριμένη ταινία αποτέλεσε ένα από τα πιο κοινά αποδεκτά, ψυχολογικά, cult θρίλερ που πέρασαν ποτέ από το Hollywood, γεγονός που έρχεται να ενισχυθεί και από το μεγάλο fun club της. Το «Whatever Happened to Baby Jane?» είναι μια ζοφερή σάτιρα πάνω στον πεπερασμένο κόσμο του star system, ο οποίος πολλές φορές αφού καρπωθεί τα όποια ταλέντα των συμμετεχόντων του, στη συνέχεια τους πετάει σαν στυμμένες λεμονόκουπες, δίχως αύριο.

Ακροβατώντας ανάμεσα στη ψυχασθένεια και το exploitation ‘εμπόρευμα’, το «WHTBJ» είναι ένα πανηγύρι γκραν-γκινιόλ αισθητικής, μαύρων, κωμικών στιγμών, έντονου αυτοσαρκασμού (οι σκηνές στις οποίες η Bette Davis επιδεικνύει την αλκοολική της μπάκα, είναι απλά υπέροχες), αναμφίβολα camp διάστασης και εκδικητικής μανίας, το οποίο έχει τόσα πολλά-και ένοχα απολαυστικά-στοιχεία που το παρακολουθείς αποσβολωμένος, δεδομένου της μεγάλης, κλασικής επιτυχίας που είχαν κάποτε οι ηρωίδες του.

Την ίδια στιγμή το ομώνυμο βιβλίο του Henry Ferrell μεταφέρεται ιδανικά στη μεγάλη οθόνη από τον Aldrich, με την κάμερα του να περιορίζεται ως επί το πλείστον στο εσωτερικό της έπαυλης, δημιουργώντας έτσι μια κατάσταση αφηνιασμένου πανικού και ενός ακατάληπτου κακού που πλανάται στα σκοτεινά της δωμάτια, μπήγοντας το κεντρί της παράνοιας βαθιά στο μυαλό και τη καρδιά των θεατών.

Η Davis δίνει απλά ρεσιτάλ ερμηνείας κάτω από το βαρύ μακιγιάζ που παραπέμπει σε ξεπεσμένη drug queen και αποτελεί την αδιαμφισβήτητη πηγή κακίας (δεν είναι τυχαίο ότι προτάθηκε και για Oscar γι’ αυτή της την ερμηνεία), ενώ η Crawford περιορίζεται στον ρόλο της συμπαθούς, αλλά αυστηρής κατάκοιτης. Δείτε το «Whatever Happened to Baby Jane?» γιατί αποτελεί σίγουρα μια από τις καλύτερες επανεκδόσεις του φετινού καλοκαιριού, αλλά και γιατί στην ουσία είναι ένα creepy ανοσιούργημα που αξίζει τη προσοχή σας.

 

 

 

Βαρβάρα Κοντονή

Ερωτευμένη με τον κινηματογράφο από μικρή, παθιασμένη με τις εικόνες, τους ήχους, τις ιστορίες και την ομορφιά της 7ης Τέχνης, απολαμβάνω να γράφω με ένταση για αυτά που αγαπώ.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*