Άνθρωπος Από Ατσάλι – Man Of Steel (2013)

type="image/png">
type="image/png">
type="image/png">
type="image/png">
type="image/png">

Γράφει ο Χρήστος Μπακατσέλος


Σκηνοθεσία: Zack Snyder
Σενάριο: David S. Goyer, Christopher Nolan, Joe Shuster, Jerry Siegel
Πρωταγωνιστούν: Henry Cavill, Amy Adams, Michael Shannon, Russell Crowe, Kevin Costner, Diane Lane, Christopher Meloni
Διάρκεια: 143’
Χώρα: Η.Π.Α.
Διανομή: Village

O Superman είναι ίσως ο πιο εικονικός σούπερ ήρωας των αμερικάνικων κόμικς και ένας από τους πιο αγαπημένους. Ο Άνθρωπος από Ατσάλι μπορεί να έκανε εκατομμύρια κόσμο βλέποντάς τον στην μεγάλη οθόνη, την δεκαετία του ’70, να πιστέψει ότι ένας άντρας με μπλε κολάν και κόκκινο βρακί μπορεί να πετάξει, αλλά δυστυχώς με την νέα χιλιετία φαίνεται να στραβοπατάει, πασχίζοντας έτσι αρκετά να βρει την κινηματογραφική του ταυτότητα. Και έτσι όταν κάτι τέτοιο συμβαίνει στο Χόλιγουντ, κάνουν το μόνο πράγμα που μπορούν και γνωρίζουν καλά: ένα reboot.

Και ποιος καλύτερος για να το κάνει αυτό από τον Christopher Nolan ο οποίος αναγέννησε στην κυριολεξία μέσα από τις στάχτες του τον Batman με την τριλογία του «Σκοτεινού Ιππότη». Στα μάτια πολλών ο Nolan, αν και θα δούλευε μόνο στην παραγωγή και στο σενάριο παρέα με τον David S. Goyer, θα ήταν αυτός που θα αναζωπύρωνε την χαμένη αίγλη του πολυαγαπημένου τους Superman. Όμως το να εμπιστεύεσαι το πόνημά σου και τους πόθους και ελπίδες τόσων φανς στον έναν από τους πιο φαφλατάδες και πομπώδεις σκηνοθέτες που έχει αυτή την στιγμή το Χόλιγουντ, τον Zack Snyder, ίσως να μην είναι και η καλύτερη ιδέα που θα μπορούσες να έχεις.

Ένα μικρό αγόρι ανακαλύπτει ότι έχει υπερφυσικές δυνάμεις και ότι δεν προέρχεται από τη Γη. Ως νεαρός, θα ξεκινήσει μια εντυπωσιακή περιπέτεια, αναζητώντας τις ρίζες του και την αποστολή του σ’ αυτό τον κόσμο. Αν όμως, θέλει να σώσει τον κόσμο από τον αφανισμό και να αποτελέσει το σύμβολο της ελπίδας για την ανθρωπότητα, θα πρέπει να αφήσει τον ήρωα που κρύβει μέσα του να λάμψει.

Το ξέρουμε καλά πως στον Zack Snyder μεθάει από την δύναμη που μπορεί να προκαλέσει ένα καλό θέαμα και μάλιστα σε υπερβολικό βαθμό. Και αυτό, αν εξετάσουμε τις τελευταίες του ταινίες, τις περισσότερες φορές του γυρίζει μπούμερανγκ. Και ίσως το “Man of Steel” να προδιαθέτει κάτι τέτοιο αλλά έχοντας από πίσω έναν Nolan και έναν Goyer στο σενάριο περιμένεις τουλάχιστον κάτι πιο σκεπτόμενο και πιο επικεντρωμένο στους χαρακτήρες του. Αλλά, μέσα στα 143 περίπου λεπτά που διαρκεί, θα δεις τόσα πολλά CGI και εκρήξεις που θα νομίζεις ότι καταλάθος μπήκες σε μια ταινία του Michael Bay.

O Snyder φαίνεται πως αδυνατεί να εξισορροπήσει την δράση με την ιστορία του, χωρίς να της αφιερώνει τον κατάλληλο χώρο και χρόνο να αναπτυχθεί αφήνοντας τους χαρακτήρες του συναισθηματικά ανάπηρους και χωρίς ουσία. Η ανθρώπινη πλευρά του Superman, ο Clark Kent, είναι αυτή που τον ορίζει ως χαρακτήρα και είναι ίσως το πιο σημαντικό κομμάτι της origin ιστορίας του. Ο Snyder αποφασίζει, μέσω μερικών flashbacks, να γνωρίσουμε τον νεαρό Clark Kent τα οποία πετά διάσπαρτα μέσα στην ταινία. Δεν καταφέρνει όμως να δώσει την βαρύτητα που χρειάζεται σε αυτές αποτυγχάνοντας να δεθούμε συναισθηματικά με έναν χαρακτήρα που φαίνεται πως έχει πολλά περισσότερα να δείξει πέρα από τις υπερδυνάμεις του.

Αλλά αυτό που ξέρει να κάνει, και πολλές φορές καλά, είναι η πομπώδης δράση με τα υπερβολικά εφέ. Αν και είναι εκκωφαντική σε πολλά σημεία, μερικές φορές γίνεται άκρως απολαυστική και ανεκτή μέχρι ενός βαθμού, αλλά μέσα σε όλη αυτή την υπερβολικά μεγάλη διάρκεια της ταινίας, μετά από τόσες πολλές εκρήξεις και καταστροφές, νιώθεις πλέον εξαντλημένος βγαίνοντας από την αίθουσα. Δεν την αφήνει να ηρεμήσει ανάμεσα στις σκηνές, ενώ προσπαθεί με την πρώτη ευκαιρία που του δίνεται να χώσει όσο περισσότερες σκηνές δράσεις γίνεται, καταλήγοντας έτσι να την πνίξει στα ίδια της τα εφέ.

Κάπου είχα διαβάσει (ή μου είχαν πει – δεν θυμάμαι) ότι ένας σούπερ ήρωας είναι τόσο καλός όσο και η origin του ιστορία. Και εδώ οι Nolan και Goyer αποτυγχάνουν να δώσουν μια ενδιαφέρουσα ιστορία με ένα σφιχτοδεμένο σενάριο και χαρακτήρες. Ακολουθώντας την ίδια φόρμουλα που ακολούθησαν και στην τριλογία του «Σκοτεινού Ιππότη», προσπάθησαν να δημιουργήσουν έναν Superman/Clark Kent λίγο πιο σκοτεινό, με κάποιες εσωτερικές συγκρούσεις. Όμως όλα αυτά θα είχαν ένα κάποιο ενδιαφέρον αν θα μπορούσαν να το στηρίξουν γράφοντας ένα σενάριο πιο μεστό και σφιχτοδεμένο, καθώς το αποτέλεσμα μοιάζει τελείως πρόχειρο και αδιάφορο.

Για άλλη μια φορά ενός όχι και τόσο γνωστού ηθοποιού, του Henry Cavill, για να ενσαρκώσει ένα τόσο εικονικό χαρακτήρα πετυχαίνει. Όπως και οι προηγούμενοι του που φόρεσαν την μπλε και κόκκινη στολή, έτσι και ο Cavil έχει το δύσκολο έργο του να σηκώσει στους ώμους του έναν πολυαγαπημένο χαρακτήρα. Έχει την εξωτερική εμφάνιση για να το καλύψει αλλά όσο ερμηνευτικά μοιάζει κάπου να σκοντάφτει κυρίως λόγο της έλλειψης εμπειρίας. Αλλά αυτό έχει την λιγότερη σημασία από όλα. Η χημεία του με την Amy Adams δεν απογειώνεται ούτε στο ελάχιστο κάνοντας την σχέση μεταξύ τους να μοιάζει περισσότερο ως φιλική παρά ως ένας επικός έρωτας όπως τον γνωρίζουμε. Οι δεύτεροι ρόλοι είναι αυτοί που κλέβουν τα φώτα στα πρόσωπα των Michael Shannon, Kevin Costner, Diane Lane και Russell Crowe.

Το «S» στη στολή του Superman σημαίνει «ελπίδα» στην γλώσσα του Κρύπτον. Μια ελπίδα που ο «Άνθρωπος από Ατσάλι» προσπαθεί να κρατήσει ζωντανή μέχρι το τελευταίο λεπτό στα μάτια των φανς. Δυστυχώς η ελπίδα αυτή σβήνει γρήγορα και όσες καλές προθέσεις να έχει ως ταινία, το μόνο που καταφέρνει αυτός ο Superman είναι να μας πείσει ότι τελικά πρόκειται για άλλο ένα από αυτά τα blockbuster του σωρού. Τελικά μόνο το φαίνεσθαι δεν είναι το παν.

Σχόλια

σχόλια

Tags: ,