Στο Τέλος του Δρόμου – The Place Beyond the Pines (2012)

type="image/png">
type="image/png">
type="image/png">
type="image/png">
type="image/png">

Γράφει η Βαρβάρα Κοντονή


Σκηνοθεσία:Derek Cianfrance
Σενάριο: Derek Cianfrance, Ben Coccio, Darius Marder
Πρωταγωνιστούν: Ryan Gosling, Bradley Cooper, Rose Byrne, Eva Mendes, Ray Liotta
Διάρκεια: 140’
Χώρα: Η.Π.Α.
Διανομή: Σπέντζος Films, Seven Films

O “handsome” Luke (Gosling), είναι ένας μοτοσυκλετιστής stunt man, ο οποίος βγάζει τα προς το ζην, εργαζόμενος για χάρη ενός περιοδεύοντος τσίρκου. Παίζοντας κάθε βράδυ την ζωή του κορώνα-γράμματα, γκαζώνει ταχύτητες μέσα σε μια μεταλλική σφαίρα θανάτου και προσφέρει άρτο και θέαμα, με την αψήφιση κάθε βαρυτικού νόμου, διατηρώντας το προφίλ του χαμηλό, τους τατουαζιασμένους του μυς εμφανείς, κάτω από τις ξεσκισμένες, 80’s φανέλες, τα λόγια του λίγα και το μαλλί του άψογο, σε φτηνιάρικη, οξυζεναρισμένη πλατίνα.

Όταν στον δρόμο του βρεθεί μια πρώην ερωμένη, η γοητευτική Romina (Mendes), ο Luke θα μάθει οτι είναι ο πατέρας ενός κατάξανθου μπόμπιρα. Σε μια προσπάθεια να αλλάξει πλέον στάση ζωής, θα μπει στην θέση ενός εν δυνάμει υπεύθυνου οικογενειάρχη, ο οποίος θα κληθεί να προσφέρει το καλύτερο δυνατό μέλλον, στον στρουμπουλό γιο του, κερδίζοντας έτσι και πάλι την εύνοια της μητέρας. Τα πράγματα όμως δεν είναι ποτέ εύκολα για έναν στερεοτυπικό απόβλητο της κοινωνίας, με αποτέλεσμα ο Luke να αναζητήσει την εγγύηση μιας καλύτερης ζωής για την “οικογένειά” του, σε μια σειρά από ληστείες τραπεζών, στις οποίες θα έχει την βοήθεια της motocross μηχανής του, καθώς και αυτή του Robin (Mendelsohn), ενός συνεργειακού τύπου, για τον οποίο εργάζεται ο Luke. Αυτή ακριβώς η παράνομη δράση του, θα αποτελέσει την αφετηρία για μια σειρά από πεπρωμενικές σχέσεις, όπως αυτές θα ξεκινήσουν με την εμφάνιση στο προσκήνιο του Avery (Cooper), ενός φιλόδοξου, νεαρού αστυνομικού, ο οποίος αναγκάζεται να αντιμετωπίσει μια σειρά από δυσάρεστες εκπλήξεις, στο τμήμα της περιοχής. Εκπλήξεις, οι οποίες συνδέονται εμμέσως, με την πληθωρική παρουσία του Luke, στο μίζερο και καταθλιπτικό Schenectady της Νέας Υόρκης…

Ο τηλεοπτικός ντοκιμαντερίστας, Derek Cianfrance, ο οποίος το έριξε στα κινηματογραφικά, οικογενειακά δράματα, επιστρέφει με μια δεύτερη συνεργασία με τον Ryan Gosling, μετά το δακρύβρεχτο «Blue Valentine» του 2010, σε αυτό το διδακτίζον και ανθρώπινα στοχαστικό ταινιάκι, πάνω στην θεματική των αποτελεσμάτων των προσωπικών μας επιλογών, και της αναπόφευκτης πορείας μιας συγκλίνουσας μοίρας, η οποία θέτει ξανά και ξανά, σαν βασανιστικό κύκλο(στην τελική και η ζωή μας, ένας μεγάλος κύκλος δεν είναι;), τον εγκλωβισμό του ανθρώπου στα πάθη και τα λάθη του, όσα χρόνια κι αν περάσουν, όσο πράγματα κι αν αλλάξουν.

Το «The Place Beyond the Pines» (το οποίο πήρε την ονομασία του, από την ίδια την πόλη του Schenectady, η οποία στην γλώσσα των Mohawk μεταφράζεται ως, “beyond the pine plains”), είναι ένα καλοκουρδισμένο δράμα γενεών, η μεγάλη διάρκεια του οποίου (140 λεπτά παρακαλώ), μπορεί να κουράσει και να αποπροσανατολίσει τον θεατή, από αυτά που ο σκηνοθέτης θέλει να μοιραστεί μαζί του. Κάποιοι, ίσως κατηγορήσουν τον Cianfrance για υπερφίαλους διαλόγους, και ακόμη πιο υπερφίαλη σκηνοθεσία (ιδιαίτερα στο πρώτο μισό της ταινίας), στην προσπάθειά του να ανάγει σε κάτι το καθαρά κινηματογραφικό, την καθημερινή βιοπάλη των ετερόκλητων μεταξύ τους κοινωνικών στρωμάτων. Ξεφεύγοντας από το μοτίβο πατέρα-γιου, το οποίο αποτελεί στην ουσία την βάση ολόκληρης της ταινίας, ο Cianfrance, διηγείται με οπτικό-σουρεαλιστικό σε στιγμές-ρεαλισμό, την αγία τριάδα του cinema: αρχή, μέση και τέλος. Εκτός από το στοιχειώδες story με το οποίο ντύνει σε πρώτη φάση την ταινία του, και το οποίο και δραματικό είναι, και το έχουμε ξαναδεί, και δεν προσφέρει κάτι το καινούριο στην υποθεσιακή μας προοπτική, εντούτοις, καταφέρνει να εισάγει στο φιλμ του, μια τέτοια υποδόρια δυναμική, κεντώντας τους ήρωες του (και τους απογόνους αυτών), πάνω στο κινηματογραφικό πανί. Κεντώντας στην ουσία την αέναη κίνηση των ζωη-κών μας γραναζιών.

Βραδύκαυστο σε περιεχόμενο, με διαλόγους απλοϊκούς στα όρια της αφροντισιάς (που μια χαρά φροντισμένοι είναι), εναλλασσόμενες, δυναμικές ερμηνείες και εξαιρετική δουλειά από τον υπεύθυνο φωτογραφίας, Sean Bobbit, αυτό το τριπτυχικό δημιούργημα του Cianfrance, ακολουθεί δρόμους και μοίρες παράλληλες, παραπέμποντας σε σπονδυλωτά δράματα, από εκείνα όπου οι ιστορίες των εμπλεκομένων, τείνουν σε μια προφανή ταύτιση. Έτσι κι αλλιώς και μέσα από αυτό το πρίσμα, το «The Place Beyond the Pines» έχει πολλά να σου προσφέρει. Όπως για παράδειγμα την παρουσία-δυναμίτη του Gosling, ως άλλου αντι-ήρωα (απέναντι στον, “για τα μάτια του κόσμου”, ήρωα του Bradley Cooper), ο οποίος ηλεκτρίζει με την ερμηνεία του για ακόμη μια φορά, σαρώνοντας με μέτρο τα πάντα γύρω του, και καθιστώντας το παρουσιαστικό του ενεργό και απτό, ακόμα και όταν δεν βρίσκεται μέσα στο πλάνο. Καλές ερμηνείες μπορείς να περιμένεις και από την Eva Mendes, η οποία στέκεται στο ύψος των cianfrance-ικών περιστάσεων, όπως επίσης και από τον Bradley Cooper, ο οποίος υποδύεται τον ρόλο του, με αυτάρεσκη ψυχρότητα. Extra bonus, η ζωτική παρουσία του Dane DeHaan, στον ρόλο του έφηβου γιου του Gosling.

Το «Τhe Place Beyond the Pines», είναι ένα σφιχτοδεμένο σκηνοθετικά δράμα, το οποίο μπορεί να υποπίπτει στο ολίσθημα των άνισων μισών του, δεν παύει όμως να αποτελεί ένα ψυχογράφημα χαρακτήρων, μεστών και επαρκώς παρουσιασμένων. Δεν χρειάζονται πάντα πολλά λόγια και φανφαρικές περιγραφές παρελθόντων, προκειμένου να γνωρίσεις τους ήρωές σου. Αρκούν μερικά τατουάζ, δυο μωρά, μια φιλοδοξία και η αόρατη μοίρα.

Σχόλια

σχόλια

Tags: ,