Χωρίς Μέτρο – Whiplash (2014)

Ένας κινηματογραφικός οδοστρωτήρας που δεν θα αφήσει κανέναν ανικανοποίητο

 ★★★★½ 

Σκηνοθεσία: Damien Chazelle
Σενάριο: Damien Chazelle
Πρωταγωνιστούν: Miles Teller, J.K. Simmons, Melissa Benoist
Διάρκεια: 106
Χώρα: ΗΠΑ
Διανομή: Feelgood

WHIPLASH+onesheetΈνα από τα σπανιότερα και ομορφότερα είδη κινηματογράφου, είναι αυτό που κατορθώνει να ενώσει, να παρασύρει και να γοητεύσει το ετερόκλητο, κατά τα άλλα κοινό, ερεθίζοντας μέσα από εικόνες, ερμηνείες, μουσική, σκηνοθεσία και λοιπά φιλμικά μέσα, το πρωτόγονο εκείνο κομμάτι του εαυτού μας, που υποσυνείδητα απαιτεί να ικανοποιηθεί, να χαθεί στην σκοτεινή αίθουσα και να βιώσει στον υπερθετικό βαθμό, την μοναδική στιγμή ένωσης του φαντασιακού με το ρεαλιστικό. Αυτή ακριβώς η στιγμή της απόλυτης, συναισθηματικής και δημιουργικής ταύτισης του θεατή, βρίσκει την υλοποίησή της στο “Whiplash” του Damien Chazelle, έναν κινηματογραφικό οδοστρωτήρα που δεν θα αφήσει κανέναν ανικανοποίητο, ακόμη και τον πιο απαιτητικό.

Ο Andrew (Miles Teller) είναι ένας νεαρός που φιλοδοξεί να γίνει ένας από τους καλύτερους-αν οχι ο καλύτερος-ντράμερ την Ιστορία της μουσικής, κυνηγώντας το όνειρό του ασταμάτητα, καθοδηγούμενος από το έμφυτο ταλέντο και την λατρεία της πληθωρικής κληρονομιάς που έχουν αφήσει πίσω, οι σπουδαίοι «πατέρες» της μουσικής.

Σύντομα οι προσπάθειες του Andrew θα αποδώσουν καρπούς, όταν ο Terence Fletcher (J.K Simmons), ο σκληροτράχηλος μαέστρος ενός εκ των επιφανέστερων ωδείων της Αμερικής, καλέσει τον ταλαντούχο νεαρό στην ομάδα του. Με τις ελπίδες του, για μια σπουδαία καριέρα, να αναπτερώνονται, ο Andrew θα βάλει τα δυνατά του προκειμένου να ικανοποιήσει το απαιτητικό μουσικό αυτί του καθηγητή του, σύντομα όμως θα διαπιστώσει πως ο αγώνας για την επιτυχία δεν έχει όρια. Ούτε μέτρο.
Πάθος, οργή, ιδρώτας και αίμα. Η δεύτερη μεγάλου μήκους σκηνοθετική και σεναριακή δουλειά του Damien Chazelle, σεναριογράφου των “The Last Exorcism Part II” και “Grand Piano”, είναι ένα ντελιριακό κομμάτι κινηματογράφου, αεικίνητο και αβίαστα θελκτικό, που κερδίζει εύκολα μια θέση στην λίστα με τις καλύτερες ταινίες της φετινής χρονιάς.

Η γεμάτη δύναμη, νευρώδης σκηνθεσία του Chazelle και το οργιαστικό μοντάζ του Tom Cross, αντικατοπτρίζουν ιδανικά, τόσο την ζωώδη δυναμική του Miles Teller, ενός ηθοποϊκού ταλέντου, σκέτη αποκάλυψη, όσο και του J.K Simmons που αποδεικνύει εδώ ένα, σχεδόν, αδιανόητο ερμηνευτικό βάθος, αποτελώντας και το αδιιαφιλονίκητο φαβορί για το Oscar Β’ ανδρικού.
Η μουσική προσαρμογή των τζαζ ακουσμάτων, δια χειρός Justin Hurwitz , ηλεκτροδοτεί την εξέλιξη της ιστορίας, η οποία μεταφράζεται ως η απόλυτη σχέση ύστατης κυριαρχίας και επικράτησης, του ενός ήρωα πάνω στον άλλο. Χωρίς να συνειδητοποιούν πως αποτελούν τις δυο διαφορετικές όψεις του ίδου νομίσματος, οι πρωταγωνιστές αλληλοκοντράρονται σε ένα ατέρμονο παιχνίδι εξουσίας και φιλοδοξίας, με έναν και μοναδικό, κοινό στόχο: την κορυφή.

Το απλό, αλλά εξαιρετικά καλογραμμένο και αποδοσμένο σενάριο, αποτελεί μόνο έναν από τους λόγους επιτυχίας του “Whiplash”, καθώς τα πάντα δένουν αρμονικά, δημιουργώντας έτσι ένα γοητευτικό αποτέλεσμα που, σε έναν μεγάλο βαθμό, πηγάζει από την εξαίρετη χημεία Teller-Simmons. Σαφέστατα η ταινία δεν θα ήταν η ίδια, αν απουσίαζε από αυτή το εκστατικό, ενδοαφηγηματικό μουσικό μοτίβο της τζαζ, που ακολουθεί παράλληλη κατεύθυνση με τις σκηνές της mute-αρισμένης δυναμικής, αλλά και με τις καθαρά κρεσεντικές στιγμές της ταινίας.

Με ερμηνείες εκτός ορίων, το “Whiplash” εναποτίθεται εντός του τζαζίστικού του περιβλήματος, χωρίς όμως να περιορίζεται αυστηρά από αυτό ή σε αυτό, θέτοντας επί τάπητος το μανιώδες κυνήγι του ατομικού προσδιορισμού μας, ως ξεχωριστές οντότητες, που διεκδικούν λυσσασμένα την συμπαντική τους ταυτότητα.

Συνοδευόμενο από τις πληθωρικές ντραμάτες νότες και την αψεγάδιαστη ομορφιά της διεκδίκησης του ενός και μοναδικού σκοπού, αυτού που την ίδια στιγμή μας κάνει να υποφέρουμε, να ματώνουμε αλλά και να εξιλεωνόμαστε, το “Whiplash” είναι a hell of a “good job”. Και ας λέει ο Terence Fletcher.

Βαρβάρα Κοντονή

Ερωτευμένη με τον κινηματογράφο από μικρή, παθιασμένη με τις εικόνες, τους ήχους, τις ιστορίες και την ομορφιά της 7ης Τέχνης, απολαμβάνω να γράφω με ένταση για αυτά που αγαπώ.
Δεν υπάρχουν σχόλια

ΑΠΑΝΤΗΣΕ

*

*

ΣΧΕΤΙΚΑ